Werd het Nederlands altijd maar zo mooi gebruikt

cabaret

Loze kreten door Kees Torn.

Tournee t/m 28/4. www.harrykies.nl***

Dit is zijn negende en voorlopig laatste programma, zegt Kees Torn in Loze kreten. Het is mooi geweest en bovendien: het is lastig cabaret te maken over de (wetenschappelijke) interesses die hem de laatste tijd steeds meer in beslag hebben genomen.

Hij probeert het wel, in een nummer dat de schoonheid van het elementaire deeltje neutrino bezingt, en in half afgemaakte praatjes over de evolutie en de fictieve grens tussen natuur en cultuur. Maar het lukt hem zelden daar iets puntigs over op te merken. Zodra hij eraan begint, is het alsof hij gelijktijdig wordt afgeleid door de vele andere gedachten die hem op dat moment bespringen.

Het resultaat is dat hij, althans woensdagavond tijdens zijn première, veel te vaak hakkelde – verbaal en op de pianotoetsen.

Op zijn best blijft Torn de zingende puntdichter van gepolijste liedjes die volop profiteren van een onuitputtelijke woordkeus. Werd het Nederlands altijd maar zo mooi gebruikt. Liedjes met een gave verteltrant en onverwachte rijmschema’s (vaak veelvuldig variërend op één rijmklank).

Over één liedje zegt hij spottend: „Dit is zo veel vorm dat de inhoud er uitgeperst is”. Ook kijkt hij af en toe terug op vorige programma’s en keuvelt wat over zijn privéleven. Amusant, soms, maar de zo schutterig begonnen cabaretier was in zijn laatste programma’s een vaardiger verteller geworden dan hij nu is. Dat maakt zijn negende niet tot zijn beste.