De niche van Chris Jagger

Toen Chris Jagger zeven jaar oud was – het was 1954 – schreef hij in zijn Engelse schoolschriftje: „Ik wil zanger worden, hardloper, of cabaretier.” De zangwens werd nogal beladen toen zijn vijf jaar oudere broer Mike, alias Mick, in 1962 een muziekgroepje oprichtte dat de grootste rock-’n-rollband aller tijden zou worden. Eind jaren zestig stond de net volwassen Chris Jagger dus voor een lastige vraag: hoe word ik zanger zonder dat ik voor altijd in de schaduw van mijn grote broer sta?

Chris had het antwoord niet, maar bracht in de jaren 70 wel twee rhythm-and-bluesplaten uit. Ze flopten allebei. Chris switchte van beroep: nadat hij eerder al kledingontwerper en toneelspeler was geweest, werd hij freelance journalist. Hij trouwde, kreeg kinderen en vestigde zich op het Engelse platteland. Muziek maken deed hij slechts parttime.

In 1994, toen hij bijna vijftig was, werd muziek alsnog een fulltime baan. Chris Jagger richtte Atcha! op, een band met voorliefde voor zydeco – folkmuziek van Franstalige Amerikanen, verwant aan de blues, maar net een tikje anders. Over het in 1996 verschenen album Rock the Zydeco zei Chris Jagger in een interview: „Ik wilde geen bluesalbum of rock-’n-rollalbum uitbrengen. Dit is ten minste één territorium dat niet door mijn broer is gedekt.”

Dat territorium bestaat uit accordeons, orgels, violen, en het traditioneel ‘zydeco-wasbord’, dat Chris Jagger tijdens optredens als een maliënkolder over zijn romp drapeert. Exotisch akoestiek dus, als tegenhanger van de meer gangbare elektrische rock van broer Mick. Goed voor de identiteit van Chris, minder goed voor diens portemonnee. Want wie luistert er nu naar zydeco? Gelukkig past ook die commerciële kansloosheid prima bij de Mickvrije niche: de kleine fooi en het rommelige caféoptreden tegenover de strak geregelde tournees van The Stones, die „alleen maar om geld draaien”, zoals Chris in 2006 tegen een journalist zei.

Chris’ afbakeningsdrift mag lijken op jaloezie, feit is dat de broers het prima met elkaar kunnen vinden. Mick juicht de carrière van Chris Jagger toe. In 2007 stapte de beroemde broer onaangekondigd op het podium in de pub waar Chris en band aan het spelen waren. Gebroederlijk zongen ze één nummer samen. Toeschouwers filmden het met hun telefoontjes, en zetten het online.

Zoveel YouTube-hits had Chris Jagger nog nooit gehad.

Ingmar Vriesema