Daarom geen drie paspoorten

Robert Vuijsje vraagt zich af waarom zijn zoon geen drie paspoorten mag hebben (Opiniepagina, 22 oktober). Andersdenkenden zouden „benepen, kleingeestig en niet-liberaal” denken. Vuijsje voelt zich Amerikaan en Nederlander en „het zou jammer zijn als dit mooie gevoel in de toekomst een nare bijsmaak krijgt”. Zijn gevoelens doen er echter niet toe. Mijn Nederlandse paspoort brengt tot uitdrukking dat ik tot de Nederlandse gemeenschap behoor, met alle rechten en plichten van dien.

Elk jaar worden tientallen vrouwen met een Nederlands en een Marokkaans paspoort in Marokko door hun echtgenoot verstoten. Ze blijven daar ontredderd achter. Scheiden op zijn Nederlands is heel wat moeilijker en duurder dan verstoten op zijn Marokkaans. Met twee paspoorten kan men dan ook per onderwerp bekijken wat het voordeligst is – ongeacht wat dat voor anderen betekent. Ook zal het Nederlanderschap meer plichten en hogere belastingen inhouden als de zeespiegel blijft stijgen. Iemand met meer paspoorten kan dan tegen de Nederlanders met één paspoort zeggen: ‘Ik ga mijn geluk elders beproeven. Succes!’ Vuijsje zal dat in al zijn ruimdenkendheid niet doen, maar zullen alle houders van meer paspoorten hem daarin volgen?

Ik krijg bij deze twee voorbeelden een nare bijsmaak. Hij niet?

Vuijsjes zoon zou bij één paspoort niet kunnen kiezen waar zijn toekomst ligt. Dat is een vergissing. Als hij van nationaliteit wil veranderen, kan hij zich in het land van zijn voorkeur vestigen en na X jaren de nationaliteit aanvragen.

Dr. Ewald Vervaet

Amsterdam