Air France-KLM: boete 340 mln is veel te hoog

Air France-KLM vindt de boete van 340 miljoen euro die de Europese Commissie het concern gisteren oplegde wegens kartelvorming „buitenproportioneel”.

De Frans-Nederlandse onderneming kreeg de boete wegens haar aandeel in wereldwijde prijsafspraken tussen 1999 en 2006 over vrachtvervoer. In totaal schreef de Commissie voor 800 miljoen euro aan boetes uit, verdeeld over elf maatschappijen. In een verklaring bekent Air France-KLM vandaag schuld, maar zegt in beroep te gaan bij het Europese Hof tegen de hoogte van de boete.

Air France-KLM kreeg als marktleider de hoogste boete. Ook Lufthansa nam deel aan de prijsafspraken. Maar de Duitse onderneming bracht de zaak zelf aan bij de Europese Commissie en hoeft daarom niets te betalen.

Air France-KLM hield al geruime tijd rekening met de uitspraak. In 2008 nam het concern een voorziening ter waarde van 530 miljoen euro. In de Verenigde Staten moest het vrachtkartel zich al eerder verantwoorden. Air France-KLM moet in de VS rond de 400 miljoen euro betalen aan boetes en schadevergoedingen. In de VS zijn in september bestuurders van Martinair, een dochtermaatschappij van KLM, persoonlijk aansprakelijk gesteld voor betrokkenheid bij het kartel. De directeur sales & marketing bij de vrachtdivisie van Martinair mag de VS niet meer in.

EVO, de brancheorganisatie van verladers en andere logistieke bedrijven in Nederland, vindt boetes voor de maatschappijen „terecht”. Verladers zijn „slachtoffer geworden van de afspraken doordat zij jarenlang te veel hebben betaald voor luchtvracht”, zegt EVO. De organisatie denkt dat de boetes „afschrikwekkend” zullen werken.

EVO is inmiddels een civiele procedure begonnen tegen de vrachtvervoerders, om de te veel betaalde bedragen terug te eisen. Drie maatschappijen – Air France, KLM en Martinair – zijn in september namens EVO gedagvaard door Claims Funding International (CFI), een Ierse organisatie die is gespecialiseerd in massaclaims. De zaak gaat spelen vanaf maart 2011.

‘Niemand hoeft om te vallen’: pagina 13

Commentaar: pagina 7