Mijn galante kant

In de film Deuce Bigalow, male gigolo zit een scène waarin Deuce (Rob Schneider) gaat wandelen met een hele lange vrouw. Deze vrouw is zo lang dat haar hoofd altijd buiten beeld valt en als ze op een gegeven moment haar schoenen uitdoet heeft ze voeten die niet zouden misstaan bij een volgroeide yeti. In

In de film Deuce Bigalow, male gigolo zit een scène waarin Deuce (Rob Schneider) gaat wandelen met een hele lange vrouw. Deze vrouw is zo lang dat haar hoofd altijd buiten beeld valt en als ze op een gegeven moment haar schoenen uitdoet heeft ze voeten die niet zouden misstaan bij een volgroeide yeti. In de wandelscène wordt de vrouw continu door omstanders nageroepen met de tekst „go home, freak!” Misschien is het niet verstandig om de temperatuur van het leven te meten aan de hand van Deuce Bigalow, male gigolo (ook in de praktische benadering tot het houden van siervissen is het geen aanrader), maar de scène laat wel zien dat lange vrouwen nog steeds een klein beetje vreemd worden gevonden.

Ikzelf ben ongeveer 1,87 lang. Lang zijn is wat mij betreft de beste uitvinding sinds het geluidloze klittenband: in supermarkten kan ik galant blikjes kattenvoer van de bovenste plank aan dankbare oma’s presenteren. In een mensenmassa word ik nooit met mijn snoet tegen een rug, buik of extravagante bilpartij aangedrukt. In verlegen momenten put ik er moed uit. Natuurlijk ga ik ook vaak al ‘o sorry zit ik ervoor, kunt u het zo nog zien?’-zeggend en met opgekrulde benen in het vliegtuig door het leven, maar ik zou het niet anders willen.

Hoewel Nederland de langste inwoners ter wereld heeft, is mijn 1,87 centimeter ook hier nog vaak onderwerp van gesprek. „Zoooo, jij bent lang!” is het eerste wat mensen graag tegen mij zeggen. „Ja”, zeg ik dan (ontkennen is ook zo’n relatief-filosofische kwestie). „Hoe lang ben je precies?” willen ze vervolgens weten. Ergens is dat een vreemde vraag: wat levert de wetenschap dat iemand één meter zesentachtig is en niet één meter achtentachtig (hoe kón je dat ooit denken? Je leek wel gek!) nou helemaal op? Toch is het blijkbaar een soort oerbehoefte, dus het dient vast een gewichtig genetisch doel. Een enkele keer komt het voor dat iemand afkeurend zegt: „Ik snap niet dat je dan ook nog hakken aandoet.” Dit zijn meestal mannen die bang zijn dat ik hun kale plek ontdek. Verder heb ik echter het idee dat De Lange Vrouw steeds minder vreemd wordt gevonden.

Gisteren trouwde het stel dat in het Guinness Book of Records staat als het langste stel ter wereld: samen goed voor 404,7 centimeter. Het geheel was ‘een bijzonder fotomoment’. De ambtenaar moest op een krukje staan (ik neem aan voor de verdieping van het bijzondere fotomoment, want hij hoefde immers niemand te kussen).

Ik realiseerde me dat als het me zou lukken een relatie aan te knopen met de 2,18 meter lange ex-basketballer Kareem Abdul-Jabbar, ik in het Guinness Book of Records zou komen. Het lag gewoon binnen handbereik. Misschien wel naast ‘de man die de meeste mandarijntjes in zijn mond kan stoppen’.

Als al mijn andere levensdoelen mislukken, weet ik wat me te doen staat.