Een gelukkige mix van lichtheid en tederheid

cd klassiek

Vadim Repin /Nikolai LuganskyVioolsonates van Franck, Grieg en Janacek***

Musicus en kwaliteit, naam en faam – het zijn niet altijd even precies communicerende vaten. Speelt violiste Janine Jansen, wereldberoemd, echt zoveel beter dan collega Rudolf Koelman, veel minder bekend? Is het toeval dat violist Vadim Repin pas uit de schaduw van zijn meer extraverte generatiegenoot en collega Maxim Venerov is ontsnapt nu de laatste zich vooral op doceren en dirigeren toelegt?

Het blijft giswerk. Opvallend is het wel dat Repin (39), ooit het mollige vioolwonderkind van cd-label Erato, als strak gestileerde metroman nu een glamourrentree maakt op Deutsche Grammophon. Zijn eerste kamermuzikale solo-cd is gewijd aan vertrouwde en geliefde vioolsonates van Janacek, Grieg (nr.2, op.13) en Franck.

Repin speelde al geweldig in 1989 (toen won hij het Elisabeth Concours), in 2010 speelt hij nog beter.

Aan de kracht van de opname draagt bij dat Repin hier voor het eerst samenwerkt met zijn al veel in liveconcerten beproefde duopartner, pianist Nikolaj Lugansky. Die zorgt voor minstens zoveel kleur en fijnzinnigheid als Repin op de viool. Soms, zoals in de zwier van Griegs slotdeel, hoor je even een volronde Russische viooltoon. Maar ragfijne draadjes spint Repin ook moeiteloos; zijn spel bij de Sonate van Franck is een gelukkige mix van speelse lichtheid, adem en tederheid.

Mischa Spel