Rijk versierde maten

Manu Katché, 6/11 LantarenVenster, Rotterdam ***

De jazz kan ademen en bloeien in zijn nieuwe Rotterdamse onderkomen op de Kop van Zuid. Het open karakter van jazz- en filmtheater LantarenVenster, dat zaterdag officieel geopend is door koningin Beatrix, is een verademing. De ruime, moderne concertzaal in het gebouw New Orleans van de Portugese architect Alvaro Siza is in alle opzichten een verbetering: een groot podium, goede zichtlijnen, een prima akoestiek met een mooi droog geluid dat muziek tot in de kleine details toelaat, en met 300 stoelen genoeg zitplaatsen.

LantarenVenster kan zich met een verdubbeld aantal concerten per jaar meten met het Amsterdamse Bimhuis. En mogelijk echt de ambitie het tweede jazzpodium van Nederland te worden waarmaken. De jazzprogrammering is breed met grote Amerikaanse en Europese jazznamen plus een aantal aanverwante popacts.

De Franse drummer Manu Katché presenteerde op deze openingsavond met zijn kwartet de muziek van zijn cd Third Round, Die staat bol van open jazz met popstructuren. Als drummer geeft Katché niet zomaar het tempo aan, hij versiert maten constant. Met mooie figuren onder meer de splashes (de minicimbalen) speelt hij zowel grooves als percussieritmes en geeft alles extra accentjes.

Katché was dit concert de creatieve aangever voor de hele band, met bewegingen zo sierlijk dat het wel ballet leek. Helaas heeft hij musici geselecteerd die met elkaar musiceerden met weinig scherpte. Ze bleven, op pianist Alfio Origlio na, op de achtergrond en droegen weinig bij aan de onbesproken kwaliteit van Katché’s drummen. Het leidde tot een weinig avontuurlijk concert, dat inhoudelijk weinig verder ging dan de grenzen van de mainstream.