Oerknalsimulatie 'porno voor God'

Een Amerikaanse kunstenaar wil de oerknalsimulatie vrijdag in de deeltjesversneller in Cern direct op internet tonen. Omringd door wierook en kaarsen.

Jonathon Keats, een filosoof uit San Francisco, maakt poëzie van wetenschap. Hij nam een patent op zijn eigen brein. Hij verkocht onroerend goed in de extra dimensies die de snaartheorie voorspelt. En hij kweekte fruitvliegen en cyanobacteriën in grote flessen waar hij luidsprekertjes op plakte. Hij liet ze zeven dagen luisteren naar het joodse Sjemagebed, naar monniken die het Kyrie Eleison zongen in het Gregoriaans, en naar het Allahu Akbar van de moslims. Zou een goddelijk vonkje daaruit de ‘evolutie’ van de vliegjes en bacteriën bijsturen?

Keats, kun je zeggen, maakt conceptuele kunst die zich afspeelt tussen dat wat wij weten en dat waarover wij (nog) niks kunnen zeggen. Je kunt ook zeggen: hij maakt satires op de wetenschap.

Vanaf vrijdag doet hij dat met een rechtstreekse internetverbinding tussen galerie Louis V.E.S.P. in Brooklyn en het Europese instituut voor deeltjesonderzoek, het Cern, in Genève. De machtige LHC-versneller van Cern zal dan voor het eerst zware ionen laten botsen, in plaats van protonen zoals tot dusver. En net zoals twee botsende locomotieven meer energie vrijmaken dan twee botsende muggen, leveren ook zware ionenbotsingen meer energie op. Zo veel zelfs dat heel lokaal en heel kort omstandigheden optreden zoals vlak na de oerknal. Keats laat die botsingen op een scherm zien op een altaar met kaarsjes en wierook. Zo wil hij van de galerie een sekstheatertje maken met porno voor God. Want: „Voor een goddelijk wezen is de Big Bang heel sexy”, schrijft hij in een e-mail. „De oerknal is een goddelijke coïtus. En met LHC kunnen we die nu minstens zo goed simuleren als een pornoster een orgasme kan nabootsen.” Gelijktijdig vertoont Keats ook porno voor planten – filmpjes van bijen die van meeldraad naar stamper vliegen. En nee, hij denkt niet dat de hardere kosmologische porno die tere planten zal schokken: „Ik vermoed dat porno varieert per soort. Toen ik mijn porno voor planten in het verleden toonde (de laatste keer was in het Armand Hammer Museum in Los Angeles) werd geen van de menselijke bezoekers dartel van de bijen. Dat gezegd hebbend: over God weet ik niet veel.” Het zou dus omgekeerd best kunnen, schrijft Keats: „dat God een bijenfetish heeft.” Denkt Keats trouwens dat God een man is, zoals de meeste aardse bezoekers van seksbioscopen en pornosites?

Daarover weet hij van God te weinig, schrijft hij. „Je vraag raakt wel aan een interessant theologisch probleem, wegens Gods veronderstelde almacht: denkt God zelf dat God een man is? Zelf hoop ik dat God niet zo alledaags en saai is dat hij dat gelooft.” En zou God het niet blasfemisch vinden om de (relatief) kleine botsinkjes bij LHC te vergelijken met de oerknal? „Ik geef toe dat de ‘little bangs’ van LHC niet ‘the real thing’ zijn. Maar kom op, hoeveel lijkt een Playboy-vrouw van papier en inkt nou op echte vrouwen?”, schrijft Keats. Bovendien: „Ook blasfemie kan de passie van God opwekken.” Dat is nodig, aldus Keats, want sinds de ontdekking van de donkere energie, in 1998, weten we dat deze energie ons universum langzaam uit elkaar trekt. „Dit is misschien onze laatste kans God op te roepen nieuwe universums te maken.”

Meer info op: www.louisvesp.com