Net gedicht

De dag van de begrafenis van Harry Mulisch. Na mijn vaste rondje rennen door het Amstelpark besluit ik bij Zorgvlied binnen te lopen om even te kijken naar het graf van de grote schrijver. De grafdelvers zijn net klaar met het dichten. De aarde wordt netjes geharkt en ik raak geroerd door de tederheid en finesse waarmee de grafdelvers vervolgens op het graf een mooie compositie maken van alle bloemstukken. Ik ben niet de enige die geroerd is. De mannen blijven even bij het kunstwerk staan, een man pakt een collega bij zijn schouder en zegt: „Je zou er zo een foto van willen maken.”

Judith Lekkerkerker