Mijn stem is als een granaat

Cee Lo Green (36) stond als rapper aan de basis van het succes van zuidelijke hiphop.

Als zanger van Gnarls Barkley werd hij met de hit ‘Crazy’ een popfenomeen.

De muziek van Cee Lo Green loopt van stuiterende clubrap tot vergeelde soulmuziek. Foto Andreas Terlaak Nederland, Rotterdam, 29-10-2010. Portret van zanger, rapper, songwriter en producer Cee Lo Green (geboren als Thomas DeCarlo Callaway). Cee Lo was lid van Goodie Mob en Gnarles Barkley, waarmee hij de wereldhit Crazy had. Momenteel staat hij in de hitlijsten met het nummer Fuck You van zijn derde solo album the Lady Killer. Foto: Andreas Terlaak

Van de liefde raakt Thomas ‘Cee Lo Green’ DeCarlo Callaway (36) maar in de war. „Hoe meer je van iemand houdt, hoe minder je van iemand houdt”, zegt hij met zuidelijk Amerikaanse tongval. De zwaarlijvige rapper hangt onderuit op een bank in het Vondel Hotel in Amsterdam. Hij heeft een grote zonnebril op. Naast hem staat op tafel een halflege fles rode wijn. Het is twee uur in de middag.

Zijn derde soloalbum The Lady Killer gaat over de liefde. „Een emotion picture”, noemt Cee Lo het. Met snerpende soulstem bezingt hij scènes uit het leven van zijn alter ego, een stijlvolle, melancholische vrouwenversierder. Cee Lo zingt over liefde en seks; overspel en een crime passionnel. „Het is geen r&b”, benadrukt Cee Lo. „Het heeft een scherp randje; het is rock en soul.”

Op de eerste single ‘Fuck You’, radiovriendelijk uitgebracht als ‘Forget You’, rekent de hartenbreker ronkend af met gold diggers uit het verleden. In de swingende, kleurrijke clip zien we Cee Lo in verschillende fases in zijn leven exen vervloeken; van jonge scholier in een fastfoodrestaurant tot succesvolle player die voorbijrijdt in een mooie auto en, omringd door vrouwelijk schoon, zijn ex de ogen uitsteekt. De clip werd een enorme viral hit op internet.

„Muziek uitbrengen is emotioneel”, zegt Cee Lo, onderuit hangend in een rode tracksuit en met zwartrode sneakers aan zijn voeten. Om zijn ene pols blinkt een gigantische wijzerplaat; om de ander een roodzwarte armband. „Je doet wat je zelf wil doen maar je wil ook niet alleen zijn. Je hebt geen zekerheid over de uitkomst, alleen over je intenties… Dan kun je het net zo goed over de liefde hebben.”

Van oorsprong is Cee Lo rapper. Met zijn rapgroep Goodie Mob bracht hij in de jaren negentig drie gouden platen uit. De groep stond, samen met OutKast, aan de basis van de opkomst van hiphop uit het zuiden van de VS.

Maar de afgelopen jaren keerde Cee Lo zich nadrukkelijk van rap af; net als OutKast-rapper André 3000, met wie Cee Lo op school zat („dat is te cool om toeval te zijn”). Ze lieten hun succesvolle rapgroepen achter zich; André 3000’s OutKast-partner Big Boi bracht dit jaar een soloalbum uit; Cee Lo’s rapgroep Goodie Mob noemde haar album zonder Cee Lo in 2004 One Monkey Don’t Stop No Show.

„Ik had met rap alles gedaan wat ik er mee kon doen,” zegt Cee Lo nu. „Rap is letterlijk een cadans en je kunt in die cadans vast komen te zitten. Dat is mij overkomen.”

Cee Lo maakte solo naam als een met oude soulmuziek flirtende zanger die heilig gelooft in het credo ‘Ik Kan Niet Vals Zingen Want Ik Zing Met Gevoel’. Zijn muziek schoot de afgelopen jaren heen en weer van stuiterende clubrap naar vergeelde soulmuziek en van spoken word naar melancholische zang. Als vocalist van de formatie Gnarls Barkley, die hij oprichtte met producer Danger Mouse, kleurde hij met zijn snijdende stem de moderne klassieker ‘Crazy’ in, een van de grootste hits van de nieuwe eeuw.

The Lady Killer is zijn meest coherente album tot nu toe; een stijlvol hoorspel waarin hij de unieke klank en de dramatische mogelijkheden van zijn stem beter lijkt te beheersen dan ooit. Hij vindt het moeilijk vragen over zijn stem te beantwoorden. „Ik heb een goede smaak in muziek; ik ben geïnspireerd door soulzangers als Al Green, Bobby Womack, Jackie Wilson. Ik heb dat nagedaan tot ik het zelf ben geworden, zoals Al Pacino op een moment Scarface werd.”

Maar zoals „we nog steeds niet weten wie Al Pacino persoonlijk is”, wil Cee Lo „de magie in de muziek houden. Ik wil niet dat mensen denken dat ik weet wat ik doe. Mijn stem is een granaat vol kleine deeltjes; je weet uiteindelijk niet welk deeltje je vermoord heeft. Het is organisch. Ik klink altijd soulvol wanneer ik zing. Maar mijn stem is als een vrouw die me stuurt; zelfs wanneer ze me toestaat haar te beheersen, is dat haar beslissing.”

In zijn brede, eclectische oeuvre, noemt Cee Lo The Lady Killer zijn „bitterzoete symfonie”. Het is alsof hij een middenpad is ingeslagen tussen het welig woekerende onkruid van de lichtvoetige liefdesliedjes aan de ene kant, en de hartverscheurende liefdesblues aan de andere kant. Bij hem heeft de liefde steeds beide kanten in zich; daarom heeft hij aan één vrouw niet genoeg, murmelt hij.

Illustratief is de moordballade ‘Bodies’, waarin hij zijn geliefde onheilspellend toezingt, zich afvraagt wat zij bij hem in bed doet, en dan vertelt dat de ochtendkranten vermeldden dat ze haar lichaam in zijn bed gevonden hebben. Of ‘It’s OK’, waarin hij zingt dat zijn lakens naar haar parfum ruiken, maar een andere man met haar over straat loopt.

Hij vergelijkt het album zelf met de film Pulp Fiction van Quentin Tarantino, „omdat het je op eenzelfde manier wil ontwapenen. Het geeft je een verhaal in kleine stukjes die je zelf moet proberen te overzien.” Zijn alter ego bewaart in de scènes een professionele afstand tot de liefde en de dramatiek. Het album heet immers niet The Lady Murderer. „Moorden doe je vanuit emotie; een impuls. Maar een killer is een zakenman”, zegt Cee Lo.

Zijn achtergrond als zoon van twee predikanten uit het zuiden van de VS, schemert voortdurend door zijn muziek heen. Dat was zo op zijn rapalbums, waarop hij zich een melodieuze, galmende rapper toonde. En het is zelfs zo in de single ‘Fuck You’, die ondanks het gevloek de uitstraling en overweldigende kracht heeft van gospel.

Hij gunt zichzelf de vrijheid al zijn invloeden te verbinden omdat dat hem als muzikant overeind houdt, zegt hij. Inmiddels staat ook weer een rapalbum met zijn oude groep Goodie Mob in de planning.

Cee Lo: „Ik had het gevoel dat ik meer betoverende muziek kon maken door te zingen; door harmonieën om te draaien, te rekken en te veranderen. Ik had ineens mogelijkheden die ik niet had als rapper, heb veel bereikt en nu ben ik weer klaar om te rappen. Ik heb veel aan hiphop te danken; hiphop heeft me als muzikant ontmaagd.”