Rutte, kom maar op

Voor Gemakzuchtige burgers

Winst Een zekerder inkomen

Sprookjes zijn een tijdloze afspiegeling van het dagelijks leven en bevatten meestal een verborgen waarschuwing, wijze les of een ander stichtelijk onderwerp. Zo was er eens een kleermaker die zijn drie luie, ongehoorzame zonen het huis uit joeg om een vak te leren. De oudste ging bij een meubelmaker in de leer. Aan het eind van zijn stage kreeg hij een bijzonder houten tafeltje. Als de zoon riep ‘tafeltje dek je’, dan veranderde het meubeltje in een rijk voorziene dis. De jongeman bedacht zich geen moment, hield leren en werken voor gezien en leefde van zijn afscheidscadeau.

In onze tijd zijn overheid en allerlei instellingen een soort tafeltje-dek-je. Een jongeling kan hard werken en vlijtig studeren lang uitstellen, want overal is wel een (financiële) regeling voor.

Dat brengt me op de tweede zoon, die introk bij een molenaar. Toen zijn leerjaren voorbij waren, kreeg hij een merkwaardig geschenk: een ezel. ‘Waar is die goed voor’, riep hij teleurgesteld. De molenaar: ‘Zet hem op een doek en zeg: ezeltje, strek je. Dan komen er van voren en achteren goudstukken uit.’ Blij en zorgeloos trok de jongen de wijde wereld in, levend van zijn ezel. Werken? Natuurlijk niet.

Vandaag de dag gedragen overheidsinstellingen zich als ezels. Je hoeft maar aan te kloppen met een verzoek om steun en ze braken goud aan elke kant. En niemand controleert achteraf of die euro’s goed worden besteed.

Dan komen we bij de jongste zoon. Die was bij een houtdraaier in de leer. Hij ontving klaagbrieven van zijn broers, want een inhalige herbergier had hun wondertafel en -ezel ingepikt. Bij zijn eigen afscheid kreeg de draaiersleerling een zak met een knuppel. ‘Wat moet ik met die knuppel’, vroeg hij verbaasd. ‘Wanneer iemand je kwaad wil doen’, onthulde zijn baas, ‘roep je ‘knuppel uit de zak’ en dan rekent de knuppel met jouw vijand af.’ De jongste twijfelde geen moment: hij zou afrekenen met de hebzuchtige waard.

En wie was die hebzuchtige waard? Dat zijn alle gemakzuchtige, luie en uitgekookte burgers die onnadenkend mee-eten van ezeltjes en tafeltjes die (mede) met overheidsgeld worden betaald. Dat kan jaren goed gaan. Maar vroeg of laat zit Vadertje Staat krap bij kas. Onder luid gekerm gaat dan terecht de bijl in subsidies, bijdragen, toeslagen, uitkeringen, beurzen, fiscale voordelen, vangnetten, rugzakjes en budgetten. Raak dus nooit onnodig afhankelijk van door anderen betaalde steun. Wie zijn eigen broek ophoudt, roept in barre tijden vrolijk: Kom maar op Rutte, knuppel uit de zak!

Zekerder verdienen

Beschouw overheidsbijdragen nooit als vanzelfsprekend. Werk aan eigen oplossingen en verdienvermogen. Het zekerste inkomen komt uit eigen arbeid, initiatief en creativiteit. Daar komt bijna niemand aan.

Risico

Wie afhankelijkheid vermijdt, vermindert inkomensrisico’s.