'Je vraagt niet: hoeveel schenk jij nou jaarlijks?'

Cilian Jansen Verplanke schenkt met haar partner een substantieel bedrag aan het Concertgebouw,

Cilian Jansen-Verplanke in de grote zaal van het Concertgebouw. Amsterdam,4 nov 2010. FOTO MAARTEN VAN HAAFF

Het Concertgebouw in Amsterdam, dat voor 96 procent gefinancierd wordt door privaat geld (kaartverkoop, sponsoring, zaalverhuur en schenkingen) vervult een voortrekkersrol bij het aantrekken van mecenassen. Het heeft 180 begunstigers die zijn aangesloten bij verscheidene geefkringen die zijn genoemd naar componisten en naar de architect van het gebouw. Het geld dat deze kringen bijeenbrengen, komt in Het Concertgebouw Fonds, dat is opgericht om het Concertgebouw in stand te houden én om zoveel mogelijk kinderen te laten kennismaken met klassieke muziek.

Cilian Jansen Verplanke, eigenares van private equity bedrijf Karmijn Kapitaal, en haar partner zijn lid van de Johannes Brahms Kring, voor schenkers van 50.000 tot 100.000 euro. ,,Wij wonen bijna om de hoek van het Concertgebouw”, vertelt zij. ,,We zijn beiden al bijna twintig jaar vaste bezoekers, voelen ons er vergroeid mee. Op een bepaald moment werden wij benaderd om lid te worden van de Dolf van Gendt Kring, voor jonge mensen die een bepaalde betrokkenheid voelen bij het Concertgebouw.” In deze ‘beginnerskring’ zitten enkele tientallen schenkers van 20.000 tot 50.000 euro. Zij worden regelmatig uitgenodigd voor bijeenkomsten waar zij elkaar kunnen ontmoeten en tegelijk van muziek kunnen genieten.

Een mecenas wil Jansen Verplanke niet genoemd worden. ,,Zo beschouw ik mijzelf beslist niet. Het voelde gewoon goed om niet alleen te consumeren, maar ook te contribueren”, zegt zij. ,,Wij hebben jonge kinderen en hopen dat wij aan hen onze passie voor muziek kunnen doorgeven. Dan is het van belang dat je bijdraagt aan het behoud van dit culturele erfgoed, zodat zij er op hun beurt weer met hun kinderen naar toe kunnen gaan. Natuurlijk kun je zeggen: ik heb al een abonnement op het Concertgebouw. Maar als je meer kunt doen, dan moet je dat doen, dat zie ik haast als een morele verplichting.”

Het paar is nu doorgestroomd naar de Johannes Brahms Kring. ,,Dat ging op een heel natuurlijke manier, er werd ons niks opgedrongen.” Een paar keer per jaar worden ze uitgenodigd voor speciale concerten, diners of ontmoetingen met musici. Daar lopen ook leden van andere geefkringen rond. „Je vraagt niet aan elkaar: in welke kring zit jij? Wat je geeft, doet er niet toe. Het gaat erom dat we allemaal dezelfde liefde voor het Concertgebouw en muziek delen.”