Vrolijke melodieën zitten begraven onder het geraas

Cover van de CD Play It Strange van The Fresh & Onlys

cd pop

The Fresh & Onlys. Play It Strange***

Het is dat de cd een beetje sloom eindigt, anders had de Amerikaanse band The Fresh & Onlys met Play It Strange een garagerock-klassieker op zijn naam gezet. Want de derde cd van de groep uit San Francisco is, afgezien van de twee afsluitende liedjes, een opwindend geheel waarop standvastige holbewonersdrums en pompende orgels worden omgeven door echoënde gitaarakkoorden. Net als vroege voorbeelden The Seeds en The Misunderstood – uit de jaren zestig – zitten de vrolijke melodieën diep onder het geraas begraven.

San Francisco heeft op dit moment een bloeiende garage-scene, zoals ook te horen is aan geestverwanten The Girls en Thee Oh Sees. Deze bands lijken hun liedjes te spelen in een waas van omgevingsgeluid, alsof ook de gitaar van de buurman en de ruis van een snelweg te horen zijn. Juist die ruimtelijkheid maakt deze muziek zo geslaagd.

De stem van Fresh & Onlys-zanger Tim Cohen is de vocale versie van een ‘poker face’. Zijn stem klinkt op een spannende manier onderkoeld; hij is de James Bond van de garage-stijl.

HESTER CARVALHO