Een taboegroep

Het was een van de ontroerendste momenten van de afgelopen Zomergasten-reeks: een geëmotioneerde Erwin Olaf over toenemend geweld tegen homo’s. En er zijn honderden Amerikaanse Youtube-filmpjes met het thema It Get’s Better, waarin beroemdheden homoseksuelen die zich nog niet geaccepteerd voelen een hart onder de riem steken. Zelfs Vinnie uit Jersey Shore, een Amerikaanse B-ster

Het was een van de ontroerendste momenten van de afgelopen Zomergasten-reeks: een geëmotioneerde Erwin Olaf over toenemend geweld tegen homo’s. En er zijn honderden Amerikaanse Youtube-filmpjes met het thema It Get’s Better, waarin beroemdheden homoseksuelen die zich nog niet geaccepteerd voelen een hart onder de riem steken. Zelfs Vinnie uit Jersey Shore, een Amerikaanse B-ster die normaal gesproken even snel geassocieerd wordt met homoseksualiteit als een ongewassen voetbalsok, heeft zo’n filmpje. Dan weet je dat het een succes is.

In Amsterdam wordt op een andere manier aandacht gevraagd voor de acceptatie van homoseksualiteit: op de Dag van de Dialoog staan er in de stad Roze Dialoog-tafels waar mensen met elkaar in gesprek kunnen gaan.

Bij het homomonument staat een klein groepje mensen rond een versierde bakfiets met ballonnen in hun hand. Het had er vast feestelijk uitgezien als er niet vandaag een soort apocalyptische storm door Amsterdam had gewaaid: de wind rukt de ballonnen alle kanten op en laat ze vooral vrolijk in het gezicht van de omstanders stuiteren.

Een paar meisjes van de fonkelnieuwe roze studentenvereniging ASVGay zijn gevraagd om vandaag de dialoog op te zoeken met voorbijgangers. Ik vraag drie van hen, Merel, Nora en Fien, of ze zelf iets merken van een veranderde houding ten opzichte van homo’s. “Ik merk zelf nooit wat”, zegt Merel. “Misschien omdat ik een vrouw ben, dat wordt toch gezien als geil. Maar er zijn natuurlijk wel veel meldingen van geweld tegen homo’s. Door al die verhalen in de media merk ik ook dat ik iemands hand loslaat als ik langs een… hoe werd dat net genoemd? Een taboegroep loop. Stom eigenlijk, want ik heb dus nog nooit iets vervelends meegemaakt.”

Als we even praten over vooroordelen wil Nora me wel uitleggen in welke twee categorieën je lesbiennes kan indelen. „Heel generaliserend is er aan de ene kant de banklesbienne. Zij is altijd samen met haar vriendin. Aan de andere kant zijn er de meisjes die veel uitgaan enzo. Dat is vooral seks en drama”, zegt ze stralend.

Inmiddels beginnen ze een beetje koud en ongeduldig te worden. „Je merkt toch wel dat het COC vergrijst”, verzucht Fien. „Ze hebben bijna geen jonge leden meer. Zoiets als dit, het is zo serieus. Er mogen wel wat meer positieve evenementen worden georganiseerd. Zoals dat feest van Ewin Olaf laatst, dat was fantastisch.”

Er komt een middelbare schoolklas voorbij en iedereen wil een ballon. De ballonnen worden uitgedeeld, evenals roze armbandjes met daarop ‘Pink My Right’. „Roze voor jongens is stoer”, zegt een jongen met een slotjesbeugel gedecideerd. „En homo’s zijn ook mensen. Meester van den Woud is homo.” Acceptatie. Heel goed. Als iemand vervolgens zijn ballon wil afpakken roept hij ontzet: „Niet doen, flikker!”