De dikke poppenkast van Mildred Roethof

In de moderne straattaal heet een heftige ruzie een fittie. Het fenomeen valt op televisie af en toe waar te nemen in De wereld draait door (VARA). Vaak is de inzet te verwaarlozen, zoals een naaktfoto van Patricia Paay in de Playboy of de journalistieke integriteit van respectievelijk Pieter Storms en Jort Kelder.

Gisteren ging het geschreeuw wel over een zinnig onderwerp, namelijk het verschil tussen de rapport die een televisiemaker met zijn hoofdpersonen denkt te hebben opgebouwd en hun ontevredenheid over het eindresultaat.

Aanleiding vormde de eerste aflevering van de reeks Rauw en puur die de NTR zaterdag uitzendt. Regisseur Mildred Roethof noemt haar programma’s over spectaculaire aspecten van de jeugdcultuur zelf consequent „documentaires”, maar in feite verdienen ze die naam zelden. Een documentaire ontstaat over een langere periode, zodat er een vertrouwensband kan ontstaan tussen filmer en gefilmden, en laat de geobserveerde werkelijkheid voor zichzelf spreken. Als je drie dagen filmt en het programma dan Losgeslagen gangstermeisjes noemt, gaan er bij mij al alarmbellen rinkelen. Gisteren waren alleen fragmenten te zien, waaronder de opening met een voice-over van Roethof: „Het aantal meisjes tussen de 12 en 18 jaar dat ontspoort stijgt in een hoog tempo. Meisjes die alles doen wat God verboden heeft. Meisjes die voor weinig terugdeinzen.” Dat klinkt weer niet als een documentaire, maar als iets tussen een pamflet en schandaaljournalistiek in.

Aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk zat de regisseur tegenover vier boze Amsterdamse meisjes. Roethof begon met haar goede bedoelingen te benadrukken: „Ik geef om deze meisjes” en „Er wordt heel veel geschreven over, maar weinig gesproken met.”

Vanwaar dan die woede? De meest welbespraakte en rustigste van de vier: „Mijn woede is dat Mildred een dikke poppenkast speelt.” Ze zou hebben beloofd de hoofdpersonen te betrekken bij de montage en ook positieve dingen te filmen. En daar was niets van gekomen.

Nu werd Roethof link. Ze zei dat de meisjes logen en dreigde van tafel te vertrekken als haar integriteit in twijfel werd getrokken: „Ik ga die discussie niet met jullie voeren nu. Ik heb met Jeugdzorg gesproken, ik heb met jullie ouders gesproken.” En „hele fijne gesprekken vooraf” met de meisjes, maar nu even niet.

Ook de redactie van De wereld draait door, waar Roethof meerdere keren als tafeldame was opgetreden, kreeg nu verwijten. Zo was dit niet afgesproken.

Ik betrapte mezelf op leedvermaak. Dit tafereel zei meer over de mentaliteit van de regisseur dan over die van de ‘gangstermeisjes’.