Sterke scènes, maar een zwaar teleurstellend slot

Scene uit de film The Last Exorcism

The Last Exorcism Regie: Daniel Stamm. Met: Patrick Fabian, Ashley Bell, Iris Bahr. In: 11 bioscopen.***

Dominee Cotton Jones is een geliefd evangelist. Iemand die z’n kerkgangers enthousiasmeert met opzwepende preken. Maar door de tragische dood van een kind bij wie demonen zijn uitgedreven, is hij van zijn geloof gevallen. Hij wil exorcisme ontmaskeren als zwendel. Hij vindt het onzin waar ten onrechte flink veel geld mee wordt verdiend, ten koste van onschuldige, goedgelovige slachtoffers. Met een documentaireploeg in zijn kielzog besluit hij nog één laatste exorcisme uit te voeren, om aan te tonen dat het allemaal show is.

Het sterke van The Last Exorcism is de nepdocumentairestijl: de film is een aardige bijdrage aan het gestaag groeiende aantal nepdocumentaires in het horrorgenre, met als beroemdste voorbeeld The Blair Witch Project. Als de charismatische dominee en de filmcrew terechtkomen op een afgelegen boerderij in New Orleans, waar de 16-jarige Nell Sweetzer volgens haar vader bezeten is door de duivel, gebeuren er vreemde dingen.

The Last Exorcism bevat een aantal sterke scènes, zoals die waarin duidelijk wordt hoe nep het door Jones uitgevoerde exorcisme is. Hij laat de documentairecrew al zijn gadgets zien, zoals een afspeelapparaatje met demonische geluiden en een crucifix met een knopje. Als hij erop drukt, komt er sfeerverhogende rook uit. Ook sterk is de suggestie dat Nells duivelse bezetenheid wel eens meer prozaïsche redenen kan hebben. Haar moeder is onlangs overleden en haar vader misbruikt haar wellicht.

Daarom is het betreurenswaardig dat de laatste vijf minuten zwaar teleurstellen en het lijkt alsof we plotseling in een heel andere, veel slechtere horrorfilm terecht zijn gekomen.

André Waardenburg

    • André Waardenburg