Melodramatische en voorspelbare eerwraakfilm

scene uit de film Die Fremde (2010) FOTO: Cinemien

Die Fremde

Regie: Feo Aladag. Met: Sibel Kekilli, Nizam Schiller, Derya Alabora. In 11 bioscopen.**

Voor actrice Sibel Kekilli is Die Fremde een herhaling van zetten. Net als voor haar filmdebuut Gegen Die Wand in 2004 won zij een Lola, de Duitse filmprijs, als Turks-Duits meisje dat worstelt met haar familie. Die kreeg zij voor haar rol in een eerwraakfilm waarin de tragiek van liefde, eer en schaamte zich met mechanische logica ontrolt.

Kekilli speelt Umay, die met zoon Cem uit Istanbul naar haar familie in Duitsland vlucht omdat echtgenoot Kemal haar slaat. Een schande: als Kemal haar niet meer wil, moet zoon Cem toch ten minste terug naar zijn meppende vader. Dus vlucht Umay voort en wordt ze verstoten.

Kekilli kent verstoting: haar vader verwierp haar toen Bild haar verleden als pornoactrice onthulde. Extra afstand schiep ze toen ze verklaarde dat (familie)geweld „tot de cultuur van de islam behoort”. Die Fremde houdt het eerder op archaïsche tradities.

Kekilli draagt de film, maar haar Umay boeit minder dan de verscheurde Sibel uit Gegen Die Wand. Umay zet droef-redelijk vraagtekens bij familie-eer. Geen wonder als de familie zo veel Turkse clichés bevat. Goeiige pa Kader, gevangene van zijn patriarchale mores. Moeder Halime die vindt dat Umay zich stoïcijns moet schikken. Machobroer Mehmet die zus met zijn vuisten in het gareel dwingt. Voeg er een plooibaar broertje en een vrouwvriendelijk Duits vriendje aan toe en het ensemble is compleet: een bekend verhaal dat nog melodramatischer uitpakt dan je verwacht.