Die dekselse gewoonte

V andaag is alweer de laatste aflevering van het realityprogramma Oh Oh Cherso, de serie die meer losmaakte dan het kapsel van Rachel uit Friends. Een mooi moment voor enige contemplatie.

Het was ontegenzeggelijk een succès fou. Elke aflevering keken er ruim een miljoen mensen, de cast is bij iedere talkshow op bezoek geweest, er is een T-shirt met een motto (heb jij juh masker op?), er zijn een heleboel lucratieve cluboptredens en een stevige nummer-één-hit: Nederland aanbidt het stof waar Sterretje op loopt.

Er waren ook tegengeluiden: mensen die zich zorgelijk afvroegen waar het heengaat met de seksuele moraal van onze jeugd, waarom we toch de goedkope versimpeling op tv zo toejuichen en of Jokertje wel een baan gaat krijgen als niemand hem ooit kan verstaan.

Ik heb de hele serie gevolgd. In het begin dacht ik, net als de rest van Nederland, dat de uitzendingen een aaneenschakeling zouden vormen van drank, zoenende meisjes, intriges en gezwinde psychische aftakeling. Maar wat blijkt: Oh Oh Cherso is helemaal niet gewaagd. Oh Oh Cherso is schattig.

Waar iedereen verwachtte dat de villa op Kreta omgetoverd zou worden tot een lustpaleis waarna elke nacht de nagels in het behang staan, worden er nauwelijks mensen mee naar huis genomen. Het duurt niet lang voordat alle jongens toegeven dat ze niet echt houden van onenightstands. Ze willen veel liever verliefd worden. En een vaste relatie.

Sterretje valt bijvoorbeeld al snel voor barvrouw Gariëlle en belt zelfs zijn moeder op om te vertellen over de vlinders in zijn buik. Ik herhaal nog even: hij belt zijn moeder. Inmiddels zijn Little Princess en Sniper binnen twee dagen veranderd in een getrouwd Vinex-stel: „Zullen we naar bed?” „Ja, het is al half tien.” Kabouter spendeert haar dagen op de bank terwijl ze treurt om haar vriendje in Nederland, die ze voor drie hele weken achter heeft moeten laten. De smachtende vrouwen omringen Jokertje maar hij blijft te verlegen om er iets mee te doen, en Matsoe Matsoe loopt hopeloos verliefd achter een meisje aan dat hij probeert te verleiden met de woorden: „Je lijkt wel een paradijsvogel.” Oftewel: we hebben het hier over een stel puppies met gel in hun haar.

De rest van de aflevering wordt gevuld met ander vertederend vermaak: ze gaan boodschappen doen (Barbie legt een stengel bladspinazie op haar hoofd) en Sterretje heeft die dekselse gewoonte om mensen tegen hun wil in het zwembad te gooien. En dan is het alweer afgelopen.

Ze hebben een grote bek vol harde oneliners, weinig subtiele seksuele toespelingen en Ab Normaal-moppen. Maar verder willen ze gewoon liefde, spinazie eten en af en toe mensen in het zwembad gooien. Ik kan me geen geruststellender boodschap voorstellen.

Renske de Greef