Bush geeft fouten Irak en Katrina toe

Hij heeft heeft het aantal Amerikaanse troepen te snel omlaag gebracht en had sneller moeten ingrijpen toen de orkaan Katrina New Orleans trof. Deze fouten geeft George W. Bush toe in zijn boek Decision Points, dat vanaf dinsdag in de winkel ligt en waaruit The New York Times vandaag als eerste citeert.

Bush is vooral bekend als de president die de oorlog in Irak begon. Hij staat nog steeds achter die beslissing, maar erkent dat zijn regering ‘niet snel en agressief genoeg’ reageerde op de verslechterende veiligheidssituatie in het land na de val van het regime van Saddam Hussein. “Het te snel verminderen van het aantal troepen was de grootste fout tijdens de oorlog”, meent Bush. Hij toont ook berouw over de trage reactie van zijn regering op de ravage die de orkaan Katrina in 2005 aanrichtte. Zijn regering had de ernst van de situatie beter moeten inschatten en eerder moeten reageren, erkent hij.

Met de publicatie van zijn memoires hoopt Bush natuurlijk zijn presidentschap in een positief daglicht te stellen. ‘Setting the record straight’, noemen ze dat in Amerika. Of hij in de toekomst positiever herinnerd zal worden, is volgens NRC-buitenlandredacteur Eppo König moeilijk te voorspellen. Wel wijst hij erop dat bij de Congresverkiezingen van dinsdag in de staat Ohio twee vertrouwelingen van Bush werden gekozen. En een peiling in Ohio, schreef NRC vorige week, liet zien dat kiezers uit die staat nu liever Bush als Obama als president zouden willen.

America is safer without a homicidal dictator pursuing WMD and supporting terror at the heart of the Middle East. - George W. Bush heeft geen spijt van de inval in Irak.

‘Waterboarding gerechtvaardigd’
Het boek bestaat zeker niet alleen uit schuldbekentenissen. De paar spijtbetuigingen nemen niet weg dat Bush een aantal andere omstreden beslissingen in Decision Points hartstochtelijk verdedigd. Zo zegt hij hoogstpersoonlijk opdracht te hebben gegeven voor het waterboarden van ’9/11’-brein Khalid Sheikh Mohammed en stelt dat zonder deze verhoormethode zijn land een ‘groter risico op nieuwe aanslagen’ had gelopen.

Pikant detail uit Bush’ boek is dat hij heeft overwogen om vice-president Dick Cheney in 2004 te laten vallen, omdat hij volgens Bush gezien werd als de genadeloze ‘Darth Vader’ van de regering. Bush vond het ook vervelend dat mensen dachten dat Cheney, en niet hij, in feite het beleid bepaalde. Toch zette hij de vice-president niet aan de kant, omdat die ‘zijn werk goed heeft gedaan’.