Persstemmen

Kiezers wijzen Obama’s grote overheid af

Zes decennia lang, van eind jaren veertig tot de verkiezing van Barack Obama en de Democratische supermeerderheid in het Congres in 2008, zijn de Amerikanen niet geconfronteerd met ondubbelzinnige pogingen om de grootte en reikwijdte van de overheid gigantisch uit te breiden. [...]

Dinsdag gaven Amerikanen hun oordeel over de scherpe toename van overheidsuitgaven van Obama’s Democraten, en over ObamaCare. Het was een even daverend ‘nee’ als hun voorvaderen in 1946 gaven aan de welvaartsstaatsvisie van de naoorlogse Democraten.

In het bijzonder neigden kiezers in het industriële midden van de VS, uit staten die in de recessiejaren 1958, 1970 en 1982 kozen voor de Democraten, deze keer naar de Republikeinen. Deze kiezers zien bestedingsprogramma’s van de overheid duidelijk als het probleem, niet als de oplossing, van een stagnerende economie.

In 2008 won Obama de verkiezingen met steun van een coalitie van arm en rijk, van kiezers met inkomens boven de 200.000 dolaar en onder de 50.000 dollar, terwijl de middenklasse verloren ging. In 2010 is deze coalitie gekrompen. De opkomst onder kiezers met lage inkomens daalde, terwijl Democratische steun onder de rijken beperkt lijkt tot mensen op de loonlijsten van de publieke sector en universiteiten.

Democraten en hun fans in de media zullen het resultaat wijten aan onwetendheid, egoïsme of racisme. Maar kiezers waren dit jaar beter geïnformeerd over de intenties van Obama’s Democraten dan in 2008, en niet racistischer dat het electoraat dat Obama destijds 53 procent van de stemmen gaf, meer dan veel andere Democratische presidenten.

De gevolgen voor het overheidsbeleid en de presidentsverkiezingen van 2012 blijven onduidelijk. Het is nog niet gezegd dat de Republikeinen aantrekkelijke beleidsalternatieven of een verkiesbare presidentskandidaat bieden.

Maar één ding lijkt moeilijk te ontkennen. Het beleid van de Obama-Democraten brengt niet het soort verandering waarop Amerikanen hoopten.

Politiek analist Michael Barone in The Washington Examiner

Zet Republikeinen nu eens voor het blok

President Obama heeft toegestaan dat de Republikeinen de afgelopen twee jaar de termen definieerden van het politieke debat. Hij liet hen de gevechtslinies trekken zoals zij dat wilden. Hij noch zijn partij kan dat nog eens laten gebeuren.

Wat de Democraten het meest pijn heeft gedaan is dit rauwe feit: kiezers onder de dertig jaar vormden 18 procent van het electoraat in 2008, maar bij de verkiezingen van deze dinsdag slechts de helft daarvan, aldus de exit polls. De uitslag kwam dus tot stand via een veel oudere en veel conservatievere kiezersschare. Er was sprake, kortom, van een enthousiasmekloof.

[…] Voor de volgende verkiezingen – die bepaald zullen worden door een breder electoraat – moeten progressieven, inclusief Obama, verstandiger kiezen welke strijd ze aangaan, meer gericht zijn op ’s lands economische kwalen en net zo gehaaid zijn als hun tegenstanders in het aanzwengelen van debatten die hun aanhang mobiliseren en hun doelen dichterbij brengen.

Obama zat niet fout toen hij de gezondheidszorg aanpakte, de economie stimuleerde toen die in groot gevaar verkeerde, of financiële hervormingen afdwong. Maar door te verzaken deze prestaties te verdedigen, plaveiden de president en zijn bondgenoten de weg voor partijpolitieke critici, die het gesprek verlegden naar klare taal over ‘big government’ en ‘bailouts’. Gevolg: slechts eenderde van de kiezers was gisteren van mening dat de overheidsstimulering de economie geholpen heeft.

Obama moet met voorstellen komen die het algemeen belang en progressieve idealen zodanig bevorderen, dat het dwarsbomen van de voorstellen de Republikeinen duur komt te staan. […]

De Republikeinen moeten worden gedwongen hun retoriek tegen staatsuitgaven in detail toe te lichten. Ze mogen niet weglopen voor bezuinigingen die hen dwingen tot uitleg aan hun kiezers.

Landbouwsubsidies zijn niet heilig, evenmin als extra geld voor wapensystemen die het Pentagon nota bene helemaal niet nodig zegt te hebben […]. En als de Republikeinen blijven hameren op lagere belastingen voor de rijken, dan moeten ze zeggen waar op kan worden bezuinigd om de kosten te dekken.

Redacteur E.J. Dionne Jr. in The Washington Post

Obama moet het beest slachten dat banen doodt

President Obama had zich kunnen richten op het oplossen van de financiële crisis. Dat deed hij niet. Hij had kunnen proberen de opdoemende bedreigingen voor onze toekomst het hoofd te bieden. In plaats daarvan droeg hij eraan bij. Nu kiezers negatief over zijn eerste twee jaar in functie hebben geoordeeld, zou de president deze politieke crisis niet moeten verspillen: hij zou zijn ‘Nixon naar China’-kans moeten grijpen.

De overheid is in 2010 een grotere bedreiging voor Amerika dan China was in 1972. De overheid smoort de pionierende, ondernemende geest die onze economie voortstuwde, voorbij die van oudere, grotere landen. Altijd maar hogere belastingen voor kleine en grote ondernemingen, lagen van ambtenaren, regels die arbeid hinderen en bestraffende bureaucraten en rechtszaken verstikken de Amerikaanse economische vitaliteit. Tot dusverre hebben de president en zijn geestverwanten de zaken verergerd. Als Obama serieus is over het veranderen van de manier waarop dingen gebeuren in Washington, moet hij het banendodende beest slachten dat Washington is geworden.

Republikein Mitt Romney, gouverneur van Massachusetts 2003-2007, in The Washington Post