De aanname dat kunst elitair is, klopt niet

Met veel belangstelling las ik het artikel van Bas Heijne over de vraag waarom de elite haar kunst niet gegund wordt (NRC Handelsblad, 27 oktober). Een heldere kijk op het onthutsende gebrek aan begrip van onze cultuurtraditie in het nieuwe (regerings-) klimaat. Ook de waarneming dat een groeiende kunsthaat zwaarder weegt dan financiële beperkingen, vormt een nieuw inzicht. Maar de centrale stelling van het artikel, namelijk dat de elite als belastingbetaler ook recht heeft op ‘haar’ eigen aandeel aan kunst, kent ten miste twee complicaties. De eerste is de onmogelijkheid de bijdrage aan belastinggeld zó te verdelen. Maar wat belangrijker is: de aanname dat kunst elitair is klopt niet. Uit eigen waarneming, als reguliere bezoeker en als ontwerper van cultuurgebouwen (theaters, musea, centrum voor beeldende kunsten) heb ik kunnen constateren dat de ‘consumenten’ van kunst uit brede lagen van de bevolking bestaan: oud en jong, modern en behoudend, sjiek en sjofel, actief en rustig. Overigens versterkt dat natuurlijk slechts het pleidooi voor „een samenleving die in staat is over zijn eigen horizon te zien” zoals Bas Heijne schrijft.

Dirk Jan Postel

Architect, Rotterdam

    • Dirk Jan Postel