Bidden voor de doden

Nueva Esperanza. De enorme begraafplaats van het dorp Nueva Esperanza, ten zuiden van de Peruaanse hoofdstad Lima, lijkt met Allerzielen wel een markt. Tijdens deze jaarlijkse dag om de doden te eren (2 november) brachten gisteren duizenden Peruanen een bezoek aan het kerkhof. Alleen op die dag zijn er op de begraafplaats bloemenverkopers, wordt er muziek gemaakt en kun je er lokale gerechten eten, zoals cavia. Met Allerzielen is het kerkhof voor één dag rijk aan tradities. Op deze begraafplaats van de armen tref je geen groene graszoden aan, geen vijvers met witte zwanen of grote mausolea, zoals op de oude, statige kerkhoven in Lima. De doden worden hier op willekeurige plekken begraven en alleen de iets welvarender families kunnen zich een betonnen plaat veroorloven. De personen op de foto hierboven zijn niet door de fotograaf geïdentificeerd. Maar in de Peruaanse krant El Diario stond afgelopen maandag een verhaal over Mayta Roberto uit Puno die met zijn familie een bezoek bracht aan het graf van de grootvader. Ze plaatsten vruchten, snoep en speciale cake op zijn graf. "Tijdens de eerste drie jaar van de dood moet je de overledene eren", zei Roberto tegen de krant. De familie heeft daarom een 'rezador' laten komen. Dat is iemand die van het bidden tot God voor de rust van de overledene zijn beroep heeft gemaakt. "Alleen iemand die geen zonden heeft begaan kan voor de rust van onze opa zorgen", zegt Roberto. A woman puts flowers at a relative's tomb in Nueva Esperanza cemetery on the outskirts of Lima on "Day of the Dead" November 1, 2010. Every year thousands of people visit cemeteries in Peru to honour the dead. REUTERS/Mariana Bazo (PERU - Tags: SOCIETY RELIGION ANNIVERSARY) REUTERS

De enorme begraafplaats van het dorp Nueva Esperanza, ten zuiden van de Peruaanse hoofdstad Lima, lijkt met Allerzielen wel een markt.

Tijdens deze jaarlijkse dag om de doden te eren (2 november) brachten gisteren duizenden Peruanen een bezoek aan het kerkhof. Alleen op die dag zijn er op de begraafplaats bloemenverkopers, wordt er muziek gemaakt en kun je er lokale gerechten eten, zoals gegrilde cavia. Met Allerzielen is het kerkhof voor één dag rijk aan tradities.

Op deze begraafplaats van de armen tref je geen groene graszoden aan, geen vijvers met witte zwanen of grote mausolea, zoals op de oude, statige kerkhoven in Lima. De doden worden hier op willekeurige plekken begraven en alleen de iets welvarender families kunnen zich een betonnen plaat veroorloven.

De personen op de foto hierboven zijn niet door de fotograaf geïdentificeerd. Maar in de Peruaanse krant El Diario stond afgelopen maandag een verhaal over Mayta Roberto uit Puno die met zijn familie een bezoek bracht aan het graf van de grootvader. Ze plaatsten vruchten, snoep en speciale cake op zijn graf. „Tijdens de eerste drie jaar van de dood moet je de overledene eren”, zei Roberto tegen de krant. De familie heeft daarom een ‘rezador’ laten komen. Dat is iemand die van het bidden tot God voor de rust van de overledene zijn beroep heeft gemaakt. „Alleen iemand die geen zonden heeft begaan kan voor de rust van onze opa zorgen”, zei Roberto.