Onkruidverdelging

Er is nogal wat commotie over de poster van Dick Maas’ nieuwe speelfilm Sint. Verontruste ouders en kinderpsychologen menen dat de goedheiligman veel te ‘grimmig’ wordt afgebeeld. Ik heb de poster bekeken. We zien slechts een silhouet van Sinterklaas, maar zijn gezicht is aan een zijde duidelijk verminkt. Mijzelf verplaatsend in het onbedorven jongetje van weleer geef ik toe dat de liedjesregel ‘Daar wordt aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt’, voortaan de aankondiging van een nachtmerrie zou kunnen zijn.

Fragmenten uit de film heb ik intussen ook gezien. De Sint als moordlustige maniak is een hilarische metafoor in een tijd waarin handtastelijke goedheiligmensen (opnieuw) met de billen bloot moeten.

Dit alles als aanloopje.

Ik wreef de slaap nogmaals uit mijn ogen, stond het er echt? Ja, het stond echt met grote letters in de krant: ‘Dopingjacht agressiever: mogelijk ’s nachts controle’.

Het werelddopingagentschap WADA heeft een rapport openbaar gemaakt waarin ze de bevindingen verwoordt van een zestal waarnemers die tijdens de jongste Tour de France het controleapparaat van de internationale wielerunie UCI observeerde en beoordeelde. Die zes waarnemers waren op uitdrukkelijk verzoek van de UCI naar Frankrijk afgereisd.

Het rapport was lovend. Wat de UCI presteerde op het gebied van onkruidverdelging werd door geen enkele andere sportbond geëvenaard. Terloops werden 57 aanbevelingen gedaan om het gewas wielrennen nog beter te beschermen. Een van die aanbevelingen was om de renners ‘op minder aanvaardbare tijdstippen’ aan een onderzoek te onderwerpen. ‘Er is een ongeschreven regel die de coureurs te veel comfort biedt. Ze weten dat ze ’s nachts niet gecontroleerd worden.’

Ja, die gewiekste coureurs, en hun kwaadaardige entourage met hun microdoseringen en kennis van halfwaardetijden, zij doen het heilzame huiswerk ’s vooral nachts wanneer de domme controleurs slapen of rondhangen in een treurige stripteasebar. Er zijn momenten waarop de dopingbestrijding, hoe goed bedoeld ook, grotesker en vooral aanmatigender wordt dan de kwaal.

Toen een paar jaar geleden de whereabouts-verplichting werd ingevoerd probeerde ik me als oud-broodfietser voor te stellen hoe het zou zijn als op een ochtend een ambtelijke pisverzamelaar aan mijn voordeur klopte. Schreef ik op deze plaats toen niet zoiets als: ik zou mijn hond op hem af sturen?

De mogelijkheid van een nachtelijke vruchtbaarheidstoetsing. Je zou een bloedige revolte verwachten in het peloton. Alleen in Italië piepten een paar mussen.

Filippo Pozzato vindt het een aandachtspunt voor de internationale vakbond van beroepsrenners- die het elan heeft van een somnabulist. Giovanni Visconti is de fatalist van het gezelschap: „Tot dusver hebben we elke obsessie geaccepteerd, dus dit gaat er ook van komen.” Vincenzo Nibali grapt dat de controleurs gerust in zijn kamer mogen overnachten.

Pas op met grappen, Vincenzo Nibali. Ook die tijd is nabij.