Musical Anne Frank is smaakvol

Je Anne, door Mark Vijn Theaterproducties. Gezien: 1/11 in Het Park, Hoorn. Tournee t/m 272. Inl. hitmusical.nl ***

Toen er in Madrid een musical over Anne Frank kwam, twee jaar geleden, baarde dat internationaal opzien. Zoiets moest wel smakeloos zijn. Bijna niemand besefte toen dat er allang zo’n musical bestond – en dat die al in 1994 ook een korte tournee door Nederland maakte, zonder enig protest te oogsten. Je Anne was toen een Vlaamse productie naar het Amerikaanse origineel Yours, Anne van Enid Futterman (tekst) en Michael Cohen (muziek). En nu heeft dezelfde regisseur, Frank van Laecke, een Nederlandse versie gemaakt. Niet in een hyperrealistisch Achterhuis-decor, zoals in veel andere theaterbewerkingen, maar op een metersbreed plateau in de vorm van een Davidsster, bezaaid met koffers, waar de acht acteurs – de onderduikers – nauwelijks een eigen domeintje kunnen vinden.

Smakeloos is deze nieuwe Je Anne allerminst. Eerder tot het uiterste ingetogen, in spannend licht. De voorstelling is een weefwerk van korte dialogen die een bondig uittreksel uit het boek vormen, en de vooral door Anne gezongen liedjes die pregnant worden begeleid door piano en klarinet. Maar onvergetelijk zijn die liedjes niet. Veel nummers blijven steken in recitatieven. Verder klinkt hier en daar iets klezmerachtigs op, naast één bevallig melodietje in een scène over ieders tedere herinneringen aan de vooroorlogse tijd. Terwijl de door Rob Chrispijn vertaalde liedteksten vooral expliciet maken wat in het boek impliciet was, net als in het Amerikaanse origineel. „Want ieder mens heeft ook nog een goede kant”, zingt Anne in haar slotnummer. „Niet ieder mens kan leven met moord en brand”.

Van Laecke heeft de voorstelling met zichtbare zorg gemaakt. Met acteurs, onder wie Abke Bruins als Anne en Thom Hoffman als vader Otto, wier strakke samenspel de claustrofobie van het Achterhuis bijna tastbaar maakt. Abke Bruins is hier de ontdekking, al schiet haar zangstem soms iets te schel uit. Maar ze is kinderlijk en volwassen tegelijk, een meisje dat toch weer ontroert als ze tenslotte met haar koffertje verdwijnt – hoe vaak we het verhaal ook al hebben gehoord.