Theater is kwetsbaar voor het noodlot

Bart Slegters in 'Hondsdagen' bij het RO-Theater. Foto Leo van Velzen Rotterdam, 22-10-10. Beeld van de repetitie van het nieuwe stuk "Hondsdagen" bij het RO Theater, regie Alize Zandwijk. Foto Leo van Velzen.

Donderdagavond in het Ro Theater in Rotterdam. Het gezelschap presenteert een try-out van Hondsdagen, de nieuwe, fysieke voorstelling van regisseur Alize Zandwijk. Vernedering is het kernwoord: oude mensen in verzorgingstehuizen bij de wasbeurt. Asielzoekers die worden geweerd.

Bijna woordloos voltrekt zich deze indringende voorstelling. Zandwijk, die allereerst een tekstregisseur is, zoekt in dans haar nieuwe expressiemiddel. Geïnspireerd door de enerverende danstaal van Alain Platel, begeleid door muziek van Beppe Costa, bewegen de spelers en dansers zich over de vloer. Het is indrukwekkend, maar ook gevaarlijk. Acteur Bart Slegers heeft zich de danstaal schitterend eigen gemaakt. Zijn rol als dansante man, bezeten door hygiëne, is onvergetelijk.

Een dag later raakt Slegers zodanig geblesseerd aan zijn achillespees dat de première van zaterdag uitgesteld moest worden. Aanstaande woensdag is nu de hernieuwde première met in plaats van Bart Slegers de acteur Rogier Philipoom.

Zo zie je: toneel is een fragiele kunstvorm. Op 9 oktober moest de première van Verre Vrienden door het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg tien minuten voor aanvang worden afgelast. Op dat moment bereikte de directie van de schouwburg de droeve tijding dat algemeen directeur Evert de Jager in München was overleden.

Houdt de toneelwereld geen rekening met ongevallen? Navraag leert dat er geen protocol voor bestaat. Regisseurs, spelers en ook toeschouwers gaan ervan uit dat de voorstelling altijd doorgaat. We vergeten dat soms het noodlot toeslaat. Dan gaat de show niet door. Dat is een teken van het goudeerlijke van theater. En het kwetsbare.

Kester Freriks