Verwarring

De vrijheid om te kiezen wie we willen zijn: man, vrouw en alles daartussenin.

In de documentaire Valentijn, zagen we de destijds 11-jarige Valentijn de Hingh worstelen met de keuze om als jongen of meisje door het leven te gaan. „Jij hoort hier niet”, zeiden de jongens in de jongenskleedkamer. En ook tijdens de balletlessen van de meisjes werd haar de toegang geweigerd. Iets dat ze erger vond dan zich om te kleden op het invalidentoilet, want Valentijn wilde geen danser worden, maar danseres.

Negen jaar na dato loopt Valentijn op de Parijse catwalks modeshows voor vooraanstaande modehuizen als Comme des Garçons en Maison Martin Margiela. Deze maand siert ze de pagina’s van Candy Magazine, het eerste modetijdschrift dat in zijn geheel gewijd is aan transseksualiteit, transgenders en cross dressing. Het aanbod is divers: Valentijns maagdelijk witte jurk en vrijwel onopgemaakte gezicht steken fel af tegen de mannelijke modellen in zuurstokroze glitterrokjes.

„Dankzij plastische chirurgie, de enorme verscheidenheid aan kleding en make-up (voor mannen) is ons uiterlijk maakbaarder dan ooit”, zegt Luis Venegas, oprichter van Candy. „In Candy vieren we de vrijheid om te kiezen wie we willen zijn: blondine of brunette, gigolo of verleidster, man, vrouw en alles daar tussenin.”

Naast het tijdschrift lanceerde Venegas ook een collectie blouses waarmee hij verwarring over mannelijkheid en vrouwelijkheid wil oproepen. Zijn stoere overhemden, geïnspireerd op de spijkerblouses in cowboystijl, hebben romantische ruches rondom de kraag en de mouwen. Ondefinieerbare mode als protest tegen de hokjesgeest. Alsof een wereld waarin je moet kiezen om als jongen of meisje door het leven te gaan even niet bestaat.