Wandaad krijgt stem

Kayhan Kalhor met Brooklyn Rider en Mathias Kunzli. Zo 24/10 Tropentheater. ***

Maat houden is een kunst die niet iedereen machtig is. Dat liet het New Yorkse strijkkwartet Brooklyn Rider horen in een optreden met Kayhan Kalhor. Deze Iraniër is een virtuoos op de kamanche, een rechtopstaande vedel met een hese klank. Centraal stond Silent City, geïnspireerd op de gifgasaanval die Saddam Hoessein in 1988 liet uitvoeren op het Koerdische stadje Halabjah.

In een lange boog, gespannen van een fluisterzacht begin tot een furieus slot, gaven de musici het menselijk leed, toegebracht met deze wandaad, een stem. Het hese timbre van de kamanche was toegesneden op de rouw die in de muziek vervat lag. Kalhor liet het instrument zuchten alsof het door verdriet overmand werd. Soms zonk zijn droefgeestige melodie weg in de troostende omhelzing van het kwartet, om weer op te duiken in een dodenmars die Mathias Kunzli inzette met afgemeten slagen op een lijsttrommel.

Van even hoog niveau was het openingsnummer Ascending Bird, wervelend en vol onverwachte dissonanten.

Het was een flinke stap terug toen Brooklyn Rider vervolgde met tien korte, braaf getoonzette stukken van de Armeense componist Komitas, gebaseerd op volksmelodieën uit zijn land: muzikaal strooigoed waar geen einde aan leek te komen. Dat gold ook voor het afsluitende Brooklesca, een pastiche die vermoedelijk elke bevolkingsgroep van Brooklyn aan het woord wilde laten. Politiek én demografisch ongetwijfeld correct, maar vooral overdadig.