Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

SELECTIE CD

Our Broken Garden
Our Broken Garden

Kings Of Leon

Come Around Sundown

cd rock ***

Succes heeft een keerzijde. De Amerikaanse rockgroep Kings Of Leon, twee jaar geleden internationaal doorgebroken met de hits Sex on fire en Use somebody, riep de hoon van medemuzikanten over zich af toen een groot deel van het backstagegebied bij het Engelse V Festival voor hen moest worden afgezet en er, later bij een concert in de VS, duiven op hun hoofd poepten. Hun gotische garagesound ontwikkelde zich in het elfjarig bestaan tot robuuste stadionrock die de vergelijking met U2 opriep, maar die altijd hun zuidelijke Amerikaanse roots bleef weerspiegelen. Op hun vijfde, in New York opgenomen album Come Around Sundown is het melancholieke en traditionele aspect van hun muziek nog eens aangedikt, met name door de toevoeging van de warme klank van het Hammond B3-orgel aan hun breed uitwaaierende, gelaagde gitaarrock. De weidse prairiemuziek van Radioactive koppelt direct van U2’s The Edge afgekeken echogitaar aan een gospelkoor, en in Back down South wordt het Americanagevoel versterkt door fiddle en dobro. De succesformule blijft onaangetast, hoewel er ditmaal geen songs tussen steken die het tot veel gecoverde moderne klassiekers zouden kunnen schoppen. Zoals Use somebody door Laura Jansen tot een nieuw Hallelujah werd gepromoveerd.

JAN VOLLAARD

Jonas Kaufmann

Verismo Arias

cd klassiek *****

Je associeert zijn ruime, duistere tenor eerder met het Duitse en het Franse repertoire, maar Jonas Kaufmann (1969), opvallendste tenor van zijn generatie, is bezig met een verbreding van zijn repertoire. En waarom ook niet? Met zijn aardse en baritonale timbre voegt Kaufmann een ongewone dimensie toe aan de laat negentiende-eeuwse Italiaanse opera-aria’s die hij zingt op zijn nieuwste cd met Verismo arias. In de zeer brede selectie volgt Kaufmann de bekende én de onbekende weg. Wanneer hoor je nog de emotie-erupties van Zandonai of Ponchielli (anders dan in de onvolprezen concertante operaserie van de ZaterdagMatinee)?

Het overdragen van die emoties is Kaufmann zeer wel toevertrouwd omdat zijn stem kracht paart aan tederheid, zoetgevooisde liefde aan spugende bruutheid. Probeer maar eens niet volledig verpletterd te worden door de uitbarstingen van zijn Canio in Leoncavallo’s Pagliacci. Maar bij al die vulkanische exclamaties behoudt Kaufmann óók opperste vocale controle. Dirigent Antiono Pappano blijkt de ideale muzikale partner in de door de Accademia Nazionale di Santa Cecilia gerealiseerde mix van temperament en beheersing.

Mischa Spel

Alex Roeka

Zachtaardig vergooid

cd kleinkunst ****

Alex Roeka is misschien wel de rafeligste zanger van Nederland. Een jaar of vijftien geleden viste hij zichzelf uit de goot om zijn ziel op muziek te zetten – in liedjes waarvan de levenslustige melodietjes harmonieus samengaan met de veel minder feestelijke sfeer van zijn teksten. Ook op zijn nieuwe cd, die zijn achtste is, maken zijn muzikanten weer een welluidende bedding voor het ietwat sidderende stemgeluid waarmee Roeka zijn poëtische beelden van de nacht, de wanhopige liefde en de hang naar dronkenschap oproept. Hij raapt, zingt hij, „parels uit de drek” en noemt zichzelf „een houten been dat nog wil dansen”. Hij bezingt het leger der nachtelijke eenzamen, starend naar „verloren liefdes onderin hun glas”. En hij brengt een ode aan hen die niet zonder kleerscheuren zijn gebleven: „gestreeld en gekrast door de liefde / gestreeld en gekrast door de tijd”. Allengs heeft Roeka de snerpende toon uit zijn vroegere werk verruild voor een idioom dat iets meer troost lijkt te bieden. Maar hij blijft uniek. Dat blijkt ook uit het gelijknamige theaterprogramma waarmee hij dit seizoen, met zijn begeleiders, op tournee is.

Henk van Gelder

Marzio Scholten

World of Thought

cd jazz ***

In 2008 debuteerde jazzgitarist Marzio Scholten met de sfeervolle cd Motherland. De opvolger World of Thought laat horen hoezeer Scholten (1982, Granollers) gegroeid is als moderne jazzcomponist met gevoel voor melodie. En ook als gitarist heeft hij een steeds breder, gedetailleerder verhaal te vertellen, waarin vingervlugge techniek gepaard wordt aan kleur en klank.

Met zijn prima ritmesectie, aangevuld door de Israëlische tenorsaxofonist Yaniv Nachum en de Amerikaanse trompettist Ambrose Akinmusire, trekt hij eensgezind de heuvels over richting horizon, op een fijnzinnige en wijdse manier die doet denken aan de landscape-achtige tracks die gitarist Pat Metheny kan neerzetten. Maar er zijn ook nummers als The Puzzle, waarin de muziek aantrekkelijk aanzwelt en ieder meegaat in de emotie van de muziek in een meer brutalere groove.

Amanda Kuyper

Our Broken Garden

Golden Sea

cd pop ***

In Denemarken heerst een gunstig klimaat voor zangeressen met ijle zangstem. Het glazige geluid van Agnes Obel viel onlangs op, en nu is er de nieuwe, tweede cd van Our Broken Garden: Golden Sea.

In Our Broken Garden wordt gezongen door Anna Bronsted – die soms als keyboardspeler deel uitmaakt van het Deense gezelschap Efterklang – en zij laat haar stem galmen tegen een achtergrond van wollig galmende synthesizers. Dat klinkt esoterisch, in de stijl van bijvoorbeeld de Ierse Enya, maar doorgaans wordt de spirituele sfeer aangevuld met spookachtige effecten waardoor het resultaat minder zoet is. Our Broken Garden zorgt voor prachtige melodieën, zoals in The Burial, en in de single Garden Grow: langgerekt en statig.

De stem van Bronsted staat nadrukkelijk op de voorgrond, en dat heeft een betoverend effect. Sommige liedjes zijn wat ongericht, maar voor het grootste deel is Golden Sea een aanwinst voor de hymne-achtige popmuziek.

Our Broken Garden treedt op vrijdag 19 november op tijdens Crossing Border, Den Haag.

Hester Carvalho