Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Kind, kijk toch in je hoofd!

Cover van het boek De wonderlijke droom van Alice van Lewiss Carroll en Chiara Carrer
Cover van het boek De wonderlijke droom van Alice van Lewiss Carroll en Chiara Carrer

Lewis Carroll en Chiara Carrer: De wonderlijke droom van Alice. Vert. Siska Goeminne. De eenhoorn , 48 blz €19,95, 6+

De Alice van Chiara Carrer heeft niets weg van het keurige meisje met mooie schoentjes, schort en een strik dat illustrator John Tenniel in de 19de eeuw voor Lewis Carroll creëerde. De Alice van de Italiaanse auteur en illustrator Chiara Carrer is bedeeld met simpele jurk, extreem lange zwarte haren en lange ledematen – en zij is prachtig.

Met De wonderlijke droom van Alice heeft Chiara Carrer The Nursery Alice (1890) nieuw leven ingeblazen. Het is de versie van Alice’s Adventures in Wonderland die Lewis Carroll schreef voor jonge kinderen. Van dat voorleesboek met functionele illustraties maakte Carrer een leesboek met schetsmatige en associatieve tekeningen, vaak op vergeeld papier, samen met foto’s en collages. Heerlijk is de tekening waarop zij met haar lange armen een paddestoel omvat, en haar haar als een slang op de grond ligt uitgestrekt. Van het konijn met gierende haast zien we vooral zijn oren en het zakhorloge dat aan zijn pootje bungelt.

Carroll verwees in zijn verhaal naar de illustraties van Tenniel, waarop precies was te zien wat hij vertelde. ‘En wat draagt hij een fraaie donkerbruine jas – je kunt een roodzijden zakdoekje nog net uit zijn vestzak zien piepen’, schreef hij over het konijn. Carrer tekent zo juist niet en legt zulke verbanden evenmin. Zij schrijft over de kleren van het konijn: ‘Wat? Zie je het niet? Kijk dan toch in je hoofd, kind!’ Met de aansporing om de fantasie te gebruiken heeft zij alle ‘discrepanties’ tussen tekst en beeld slim aangepakt.

De wonderlijke droom van Alice vertelt verkort en in eenvoudige taal het verhaal van Alice – met wit konijn, het groeien en krimpen, de Mad Tea Party (vertaald als ‘Op de thee bij de zotten’), de Cheshire Cat (de gniffelkat) en de koningin – afgewisseld met vragen en opmerkingen aan de lezer. ‘Wat zou jij het leukste vinden? Zou je graag klein zijn, petieterig als een puppy? Of liever machtig en reusachtig, zodat je met je hoofd tegen de zoldering kon bonzen, net als Alice?’

Carroll wilde lezers duidelijk geruststellen; de koningin kon bijvoorbeeld wel de hele tijd heel hard ‘Weg met dat hoofd!’ roepen, er was niemand die ooit een hoofd afhakte. En die eindeloze val van Alice in het Konijnenhol? ‘Als je valt in een droom doet het geen ietsepietsie zeer’.

Carrer heeft in de typografie eigen, geinige accenten gelegd. Schuin lopen de woorden ‘Dieper; en dieper; en dieper viel ze’ de regel uit. Steeds kleiner zijn de woorden afgedrukt als Alice krimpt, en de woorden ‘Het Meer van Tranen’ vormen zich als een golf op het water. Wie Alice nog niet kende, heeft met dit boek een droom van een introductie tot haar Wonderland.