Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Dromen van werken met Lady Gaga

Op het Amsterdam Dance Event treden veteranen en talenten uit Detroit samen op. „Mijn advies aan hem is: draai wat je zelf wil horen.”

De 19-jarige Kyle Hall (links) en de 41-jarige Carl Craig, dj's en technoproducers uit Detroit. Foto Andreas Terlaak Nederland, Amsterdam, 21-10-2010. Portret van Carl Craig (rechts) en Kyle Hall, beiden producers en dj. Craig behoort tot de gevestigde orde en Hall is de new kid in town. Foto: Andreas Terlaak
De 19-jarige Kyle Hall (links) en de 41-jarige Carl Craig, dj's en technoproducers uit Detroit. Foto Andreas Terlaak Nederland, Amsterdam, 21-10-2010. Portret van Carl Craig (rechts) en Kyle Hall, beiden producers en dj. Craig behoort tot de gevestigde orde en Hall is de new kid in town. Foto: Andreas Terlaak

Als een jonge hond staat de talentvolle dj Kyle Hall te springen achter zijn draaitafels. Negentien jaar is hij nog maar en dat is te horen aan zijn gretigheid. Zijn dj-set op het openingsfeest van het Amsterdam Dance Event schiet alle kanten op, van stroperige house naar mechanische funk naar lome techno, alsof hij al zijn goede platen tegelijk wil laten horen.

Zijn mentor Carl Craig kijkt goedkeurend toe. Craig heeft eerder op de avond de openingsset gedraaid, een verrassend dienende rol voor iemand van zijn statuur, want Craig (41) is een van de belangrijkste technomuzikanten van de afgelopen twintig jaar. Er is geen andere producer uit Detroit die zo lang zo relevant is gebleven. Met projecten als Innerzone Orchestra, Paperclip People en Psyche liep hij begin jaren negentig al mijlenver voor op zijn tijdgenoten. Maar het bleef niet bij techno. Hij bestendigde zijn innovatieve reputatie door de afgelopen jaren een serie onmisbare remixen uit te brengen. Zijn remix van Like A Child van Junior Boys werd in 2008 zelfs genomineerd voor een Grammy.

Van dit soort successen kan Kyle Hall voorlopig alleen maar dromen. Toch hoeft hij zeker niet te klagen over aandacht. Sinds hij drie jaar geleden de eerste van een indrukwekkende serie platen uitbracht, wordt hij geprezen als de volgende grote producer uit Detroit. In zijn inventieve en veelzijdige tracks verbindt hij op speelse wijze het futurisme van techno met de rijke zwarte muziekgeschiedenis.

De veteraan en het talent zitten na een lange nacht in de Melkweg in de lobby van het sjieke Park Hotel voor een gesprek over twintig jaar techno. Craig gaf Hall het advies om niet voor het publiek te draaien. „Ik zei: draai wat je zelf wil horen, dan voel je je vrijer. Draaien is als een dans met het publiek, je moet geven en nemen. Het publiek in Europa is meer ontwikkeld dan in de VS. Daar moet je het publiek verleiden met commerciële tracks voordat je moeilijkere platen kunt draaien. In Europa volgen ze je toch wel.”

Hall springt van techno naar house en terug, op een originele manier. „Ik hou ervan verschillende stijlen door elkaar te draaien. Dardoor blijft het interessant. Techno kan erg artistiek en cerebraal zijn. House is menselijker en makkelijker te verteren.”

Hall komt regelmatig bij de Craig thuis of in de studio, waar ze productietips uitwisselen of gewoon te praten over muziek. „Carl geeft me technische tips om de geluidskwaliteit van mijn nummers te verbeteren. En hij brengt me de geschiedenis van elektronische muziek bij.”

Begin jaren negentig maakte de technoscene in Detroit een ongekende bloeiperiode door. Craig maakte destijds furore, samen met een hele generatie dj’s, zoals Richie Hawtin, Kenny Larkin, Stacey Pullen en Dan Bell, inmiddels allemaal gevestigde namen. „Er was tussen ons echt een gevoel van kameraadschap. We kwamen vaak bij elkaar over de vloer en draaiden op elkaars feesten.” Hall: „Nu ben ik de enige.”

Hij vindt het jammer dat hij die hoogtijdagen niet zelf heeft meegemaakt. „Er gebeurt nu weinig in Detroit. De bekende dj’s treden vooral op in Europa, de radio draait troep en er zijn weinig clubs met een goede geluidsinstallatie. Bovendien kom ik daar niet binnen, omdat ik te jong ben. Het is frustrerend. Pas sinds ik in Europa optreed, heb ik andere dj’s kunnen zien.”

Hoewel de wortels van house en techno in de VS liggen, zijn deze muziekstijlen daar nooit zo groot geworden als in Europa. „De VS heeft een waardeloze muziekcultuur”, vindt Hall. „Muziek wordt niet gezien als een kunstvorm, maar als entertainment. Platenmaatschappijen zijn alleen maar op zoek naar de nieuwe Berry Gordy (de huisproducer van Motown, red). Jonge producers willen vooral veel geld verdienen en op de radio gedraaid worden. Het gaat niet om kunst, maar om beroemd te worden.”

Craig heeft in zijn carrière nooit geprobeerd om door te breken bij het grote publiek – de Grammy was een toevalstreffer. Hall daarentegen heeft verschillende keren gezegd dat hij graag voor Lady Gaga of andere popartiesten zou willen produceren. „Ik wil iets waar het grote publiek niet vertrouwd mee is – zoals house en techno – vertrouwd maken door het in een andere context gebruiken. Zo hoop ik de Amerikanen muzikaal een beetje op te voeden.”