Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Politie, recht en criminaliteit

Dobberen met rijke, lieve Alex

Cover van het boek Jetset van Marion Pauw
Cover van het boek Jetset van Marion Pauw

Marion Pauw: Jetset. Anthos, 279 blz. € 19,95

Het zijn elementen van elke whodunnit uit de Agatha Christie-school: de afgezonderde villa, trein of boot waar een moord wordt gepleegd, de opgehokte onschuldigen onder wie een moordenaar schuilt, de detective die motieven en aanwijzingen sorteert, de dader die publiekelijk wordt geconfronteerd. We herkennen ze uit Murder on the Orient Express en Death on the Nile.

In Jetset mixt Marion Pauw, wier psychologische thriller Daglicht de Gouden Strop 2009 won, deze ingrediënten tot een vrolijke Caraïbische cocktail over een handvol afgunstige slippendragers die zich tegen wil en dank verzamelen aan boord van luxejacht La Bella Augustina, 125 zeemijl benoorden Aruba. Het is een bont gezelschap van vrienden, ex-en, zakenpartners en familie dat zich schaart rond gladjanus en it-tycoon Alexander Zilver, ter viering van diens behaalde 100ste miljoen. Pauw voorziet haar pionnen allemaal van een motief om Alexander iets ergs, zo niet het allerergste, toe te wensen.

Maurice is geestelijk vader van de vinding die Alexander voor een vermogen verkocht. Rob de onbeholpen broer die altijd nummer twee bleef. Igoné de woedende puberdochter die Alexanders vele vriendinnen niet kan lijden. Emily de hitsige vrouw van Alexanders beursgoeroe. Wendela het bloedmooie bemanningslid dat Alexander ook nog ergens van lijkt te kennen. Pauw stelt de stukken op en laat ze hun zetten doen. Onvermijdelijk, halverwege het boek, zetten ze de koning schaakmat.

Het goede van Jetset is de verve en het overduidelijk plezier waarmee Marion Pauw met genreconventies en -archetypes jongleert; zelfs het in onbruik geraakte ‘locked room mystery’ figureert. Hoewel dit een veel lichter boek is dan Daglicht komen ook hier de zieleroerselen van de hoofdpersonen uitgebreid aan bod. In hun gedachten woedt een geloofwaardige strijd tussen weerzin tegen Alexander en verlangen naar diens geld, met tragische zelfhaat als gevolg.

Doordat de motieven van de hoofdpersonen gelijkaardig zijn, zijn zijzelf dat ook een beetje. Gunstige uitzondering zijn Lou, het hoofd van de bemanning en de Miss Marple van dit boek, en de Duitse kapitein Schmidt die de rol van domme politieagent heeft. De niet in geld geïnteresseerde schrijfster Djamila geeft terloops giftig commentaar op het lot van een succesvol auteur (‘Ik ben je grootste fan, waar haal je je ideeën vandaan?’) – dat Pauw ongetwijfeld niet uit haar duim zuigt – en Wendela op het lot van blondines, dat ze ook deelt.

Een bezwaar is dat een klein jacht wellicht te goed beantwoordt aan de eisen van de Christie-formule. Dit dobberende schouwtoneel voor moord is zo goed afgesloten van de buitenwereld dat het gebrek aan authenticiteit – een verzameling te luxe hutten, meer niet – soms doet verlangen naar een sfeervol landhuis à la Christie, maar de sardonische lol en stijl van Jetset bieden tegenwicht.