Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Cultuur

Een hese zangstem die iedere schwung ontbeert

concert

Ernst Jansz

Tournee t/m januari.

Inl: ernstjansz.com**

Voor zijn nieuwste cd Dromen van Johanna vertaalde zanger/producer/muzikant Ernst Jansz (ex-Doe Maar) een serie liedjes van Bob Dylan. In de ruim tweeënhalf uur durende voorstelling met dezelfde naam zingt Jansz elf liedjes, de rest van de tijd vult hij met verhalen over de totstandkoming van de vertalingen.

Jansz toont foto’s op een scherm, leest voor uit biografieën over sleutelfiguren uit de jaren zestig, en uit zijn eigen boek; want er verscheen inmiddels ook een bundel brieven die hij over dat vertalen schreef.

Behalve dat de uitweidingen wijdlopig waren, viel er muzikaal weinig te genieten. Het gitaarspel van begeleider Guus Paat was subtiel, Jansz zelf speelt soepel op een akoestische gitaar. Maar zijn zangstem was hees en ontbeerde iedere schwung, zoals ook Dylans nummers in deze Nederlandse versies hun voortstuwende kracht verloren.

Wat tijdens dit college vooral stoorde, is Jansz’ kijk op Dylans liedjes. Hij zegt dat hij de ‘1.001 mogelijke interpretaties’ intact wil laten, maar probeerde de betekenissen toch te ontrafelen. Op basis van Wikipedia en het in New York gesitueerde Ik, Jan Cremer 3, besloot hij dat Just Like A Woman gaat over Warhol-protegee Edie Sedgwick, die ons tijdens zijn uitvoering van Als een vrouw vanaf een projectiescherm levensgroot aanstaarde.

Met die manier van determineren ondergraaft hij het mysterie van Dylans teksten. Alsof het cryptogrammen zijn die opgelost moeten worden.