'Als zangeres ben je een patiënt'

Zangeres Janne Schra hief haar band Room Eleven op, ondanks gouden platen en succes in Japan. Voor zichzelf beginnen was 'eng maar bevrijdend’ .

Amsterdam 13-10-2010 Janne Schra Foto NRC H'Blad Maurice Boyer
Amsterdam 13-10-2010 Janne Schra Foto NRC H'Blad Maurice Boyer

Als „Alice in Wonderland, voor ze het hol in gaat”: zo voelde Janne Schra zich, toen ze begin dit jaar haar band Room Eleven had opgeheven. Ze vond het eng, maar bevrijdend. Voortaan hoefden de solo’s niet meer democratisch verdeeld tussen de bandleden, kon Schra zelf op zoek naar het juiste geluid voor haar nieuwe cd.

De nieuwe cd verschijnt morgen en heet India Lima Oscar Victor Echo You. Het geluid dat ze zocht, was „menselijk, met lucht tussen de klanken”, zegt Schra, op een middag in een Amsterdams café. Ze vond het bij de Zweedse producer Johan Lindström (bekend van zijn werk voor Nina Kinert), die haar liedjes op een ‘intuïtieve’ manier opnam. „Johan had geen vooropgezet plan, hij keek per liedje wat het nodig had. Dat werd behoorlijk chaotisch. Maar het resultaat was nog beter dan ik had durven hopen.”

Als zangeres van Room Eleven, dat twee cd’s uitbracht met daarop meer en minder omfloerste, jazzy popliedjes, had Janne Schra (28, Laren) in korte tijd veel bereikt: gouden platen, succes in Japan en een indrukwekkende reeks optredens, zoals op het jazzfestival van Montreux. Maar de samenwerking verloor zijn flexibiliteit, zegt Schra. Na het uiteenvallen van deze groep, richtte ze Schradinova op, met daarin twee leden van Room Eleven en twee nieuwe muzikanten.

In Room Eleven schreef Schra de nummers in samenwerking met enkele bandleden. In de nieuwe situatie zocht ze steeds wisselende partners om mee te schrijven. Dat leidde tot een gevarieerde collectie liedjes waarin per nummer een ander instrument de hoofdrol krijgt: een uitbundige trombone, een grauwende gitaar, een elegante piano. Schra schuwt de duistere klanken niet: Take Off, geschreven met Torre Florim (van De Staat) is een dreigend rocknummer met kaatsende percussie en een gitaar als een hakkende bijl. Dat Take Off wordt gevolgd door het zwoelste liedje van de cd, het prachtig sobere Italian Family, bewijst de rijkdom van Schra’s wendbare stem, die kolkt in het laag, en jubelt in het hoog.

Over het schrijven met al die verschillende muzikanten, zoals Tjeerd Bomhof (Voicst), zangeres Leine, en Daniel Lohues, zegt ze: „Ik voel me altijd vrij, zelfs als ik de muzikant tot dan toe niet kende. Je gaat zitten en je begint. Het is een soort eigen taal waarin je praat. Ik hang boven mijn boek met tekstideeën, en Tjeerd, bijvoorbeeld, slaat een akkoord aan op zijn gitaar. En dan ontstaat als vanzelf de koers.” Lukt de samenwerking ook wel eens níet? „Het gaat mis als de ander te weinig inbreng heeft en steeds zegt ‘Is dit wat je wil?’ Ik wil dat we elkaar uitdagen, dat er sprake is van een vuursteenreactie.”

Ze vertelt dat ze in de nieuwe liedjes voor het eerst verhaaltjes verzon rond personages. „In een wegrestaurant zag ik een vrachtwagenchauffeur die mistroostig in zijn koffie staarde. Ik heb me ingeleefd in die man en dat leidde tot Nothing Brings Me Down.” Ook het familiesamenzijn zoals beschreven in Italian Family is een bedachte anekdote.

Deze werkwijze is een verandering ten opzichte van de liedjes bij Room Eleven, zegt ze, toen ze graag alledaagse gebeurtenissen – zoals de afwas – gebruikte als metaforen voor grotere gevoelens. „Nu ‘word’ ik de mensen in mijn liedjes. Tijdens het zingen in de studio, maar ook elke keer dat ik zo’n liedje live uitvoer: de vrachtwagenchauffeur, of de Italiaanse dochter die aan tafel praat over de favoriete dressing van haar oom.”

Schra, die een opleiding volgde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, is geen geschoolde zangeres. De laatste jaren nam ze les bij een Hongaarse zigeunerzangeres, om meer „vanuit mijn lijf” te leren zingen, maar nog altijd is haar stem kwetsbaar voor heesheid. „Als vrienden me mee uit vragen, zeg ik meestal ‘nee’. Ik kan niet een hele avond boven de muziek uit schreeuwen.” Ze lacht. „Je bent als zangeres als snel een soort patiënt.” Schra heeft een veelzijdige stem. Welk klank bevalt haar zelf het best? „De rustige, zoals in Italian Family, als ik zonder haast zing. Sommige nummers vragen om meer kracht en dat vind ik ook goed om te doen. Maar het liefst hoor ik die rust.”

‘India Lima Oscar Victor Echo You’ van Schradinova verschijnt morgen bij Universal Music. Tournee vanaf 15/10, voor info zie schradinova.nl.