Polaroid leeft, ook zonder Polaroid

De productie van de originele Polaroid-films en Polaroid-camera’s is al meer dan een jaar gestaakt door het Amerikaanse bedrijf. Maar in kunstkringen lijkt de polaroidfoto – een instantfoto waarvan maar één origineel exemplaar bestaat – met de dag populairder te worden.

In de Londense galerie Colnaghi (15, Old Bond Street) opende deze week een tentoonstelling van polaroids van Julian Schnabel, eerder bekend als schilder en regisseur van de speelfilm The diving bell and the butterfly.

Schnabels polaroids zijn gemaakt met een groot formaat camera waarvan er in de jaren zeventig van de vorige eeuw maar zes gebouwd zijn. Schnabel gebruikt de camera zowel voor kleuren- als voor monochroom foto’s.

„Traditioneel wordt fotografie geacht een voorbij moment vast te leggen”, zei Schnabel onlangs tegen The Observer. „Maar daar ben ik niet naar op zoek. Fotografie brengt het verleden de tegenwoordige tijd binnen, wanneer je naar een foto kijkt”. De magie van de unieke instant-foto kan voor Schnabel aan dat effect bijdragen.

Zo horen ze het vermoedelijk graag in Enschede, waar een groep ondernemers onder de naam The Impossible Project de glorie van de polaroidfotografie wil laten herleven. Omdat het Amerikaanse bedrijf aan hen wel een gebouw van de oude filmfabriek, maar niet de patenten voor film heeft willen verkopen, vindt The Impossible Project de instant-fotografie opnieuw uit: in april van dit jaar kwam hun monochroom film op de markt, in juli een kleurenfilm.

Nu werken ze aan een camera, zodat de instant-fotograaf van de toekomst het niet meer uitsluitend van antiquarische apparaten hoeft te hebben.

The Impossible Project droomt van een instant-foto die na een bepaalde tijd weer verdwijnt. Dan wordt instant-fotografie pas echt van het hier en nu.

Raymond van den Boogaard

Zie meer polaroidfotografie op the-impossible-project.com