De 2de van velen

Oranje speelt vanavond een kwalificatieduel met Zweden.

In de eredivisie speelden en spelen veel Zweden. Kindvall, de beste spits van Feyenoord ooit, was een van de eerste.

Voetbal, Europacup (EC) I, Seizoen 1969/1970, Finale Feyenoord-Celtic (uitslag 2-1). Guiseppe Meazza/San Siro stadion . Ove Kindvall mist een kans voor Feyenoord. Milaan 6 mei 1970.
Voetbal, Europacup (EC) I, Seizoen 1969/1970, Finale Feyenoord-Celtic (uitslag 2-1). Guiseppe Meazza/San Siro stadion . Ove Kindvall mist een kans voor Feyenoord. Milaan 6 mei 1970.

Voorbeeldige profs zijn het. Ove Kindvall weet waarom voetballers uit Zweden zijn uitgegroeid tot exportproduct, zeker voor de Nederlandse eredivisiemarkt. „Ze werken hard. En ze willen altijd beter worden.”

De legendarische oud-aanvaller van Feyenoord is er vanavond bij in de Arena, bij Nederland tegen Zweden. Op de tribune wordt hij geflankeerd door twee andere legendarische spitsen: Ralf Edström (ex-PSV) en Stefan Petterson (ex-Ajax). Op uitnodiging van de Zweedse bond. Die kent zijn klassiekers: de drie waren samen goed voor meer dan 250 eredivisiedoelpunten.

Kindvall (67) scoorde in zijn jaren bij Feyenoord (1966-1971) liefst 129 keer in 144 competitieduels en geldt nog altijd als de beste spits ooit die de Kuip betrad. Natuurlijk wordt hij nog regelmatig herinnerd aan die ene treffer die Feyenoord en het Nederlands voetbal veertig jaar geleden op de wereldkaart zette: ‘de winnende’ in de 117de minuut van de Europa Cup I-finale tegen Celtic. San Siro, Milaan, 6 mei 1970. „Ik ben in Nederland bekender dan in Zweden”, zegt Kindvall lachend, in nagenoeg accentloos Nederlands.

De aanvaller uit Norrköping was een van de kwartiermakers voor de Zweedse voetbalkolonie die in de volgende decennia in Nederland ontstond. „Ik was de tweede Zweed in Nederland, na Harry Bild die een jaar eerder bij Feyenoord was gekomen.”

Inmiddels doen clubs als Heerenveen, AZ, FC Groningen en PSV het liefst al hun inkopen in Zweden en omstreken. „Er zitten een paar heel goede spelers bij.” Van het Zweedse contingent dat nu actief is in de eredivisie verwacht hij veel van PSV’er Ola Toivonen en van Pontus Wernbloom (AZ). „Ik zie hen wel bij Europese topclubs terechtkomen.”

Zweedse voetballers kijken tegenwoordig anders tegen Nederland aan. „Nederland zit nu in de positie die Zweden dertig jaar geleden had. Nederland is een tussenstation geworden. In mijn tijd gingen de beste jonge Zweden allemaal naar het buitenland. Nederland heeft dat nu ook.”

Nederland groeide in zijn tijd naar de Europese top, al had Kindvall in Zuid-Europa meer kunnen verdienen. „In Zweden waren we amateurs. Ik koos bewust voor Nederland. Het leek veel op Zweden. Het Nederlands voetbal was niet zo bekend, maar we wisten wel dat er goed werd gespeeld. Ik kende alleen Ajax, PSV en Feyenoord. Maar ik ging niet alleen voor het voetbal, ik vond ook het leven daarbuiten belangrijk. Het was een beetje als in Zweden, bijvoorbeeld het eten.”

Ondanks alle overeenkomsten kende Kindvall een zware eerste winter. Waar Scandinavische spelers tegenwoordig juist worden gehaald omdat ze zich zo snel aanpassen, moest Kindvall erg wennen. „Het was een groot verschil voor drieduizend mensen te spelen in Norrköping, of voor vijftigduizend in de Kuip. Al die mensen, het was een beetje intimiderend. De supporters waren veel feller. In Zweden was het stil op de tribunes. Ik had een inzinking die winter, maar na een paar maanden ging ik het begrijpen, toen vond ik het leuk.”

Hij zucht eens diep. Feyenoord, ach Feyenoord. Dertiende in de eredivisie, hij weet het. „Natuurlijk volg ik het Nederlands voetbal nog steeds. Feyenoord nodigt mij elk jaar uit voor de reünie, dus ik kom nog regelmatig. Ik ben nooit scout geweest, maar heb Feyenoord wel over spelers getipt, zoals Henrik Larsson destijds. Feyenoord heeft nu een jong team, met veel goeie jeugdspelers. Die moeten over een paar jaar komen. Maar ja, dat hoor ik al een jaar of vijftien”, zegt Kindvall lachend.

Ook de discussies rond de voetbalstijl van Oranje volgt hij op de voet. „In de WK-finale was hard spel waarschijnlijk de enige manier waarop Nederland een kans had Spanje te verslaan. Het was te hard, ja. Soms gemeen.” Maar vergeleken met ‘zijn’ tijd valt het allemaal nog mee – Kindvall speelde met Theo Laseroms. „Theo Laseroms en Rinus Israel waren keihard, Wim van Hanegem ook. Maar het tempo lag veel lager. Omdat het spel sneller gaat krijg je meer blessures. Maar toen kreeg je niet zo snel een kaart. Ik heb heel veel schoppen gehad waarvoor je nu rood zou krijgen. Maar dat gebeurde niet. Nu krijg je de eerste keer geel, de tweede keer rood.”

Het brengt hem vanzelf op Nigel de Jong. „Ik vind het verstandig dat Bert van Marwijk hem eruit heeft gehaald. Nederland moet geen imago krijgen van een schopploeg. Bij Nederland denk je aan leuk voetbal. Dat ze in de WK-finale hard hebben gespeeld, is begrijpelijk, maar zo moet je niet blijven spelen. Van Marwijk is bang dat de reputatie een deuk oploopt. Hij wil terug naar het mooie voetbal waar Nederland bekend om is geworden.”

Kindvall acht Zweden niet kansloos, vanavond. „Als Zweden heel goed speelt kunnen ze winnen, maar normaal gesproken wint Nederland. Zweden is een sterk team aan het worden, met veel jonge spelers. Ze zitten midden in een generatiewissel. Maar Zweden is sterker dan een paar jaar geleden.”