In Ondiep ergeren ze zich ook aan luie Hollanders

In de Utrechtse volksbuurt Ondiep is de PVV populair. Maar er is scepsis over het kabinet met gedoogsteun van Wilders. „De straffen moeten zwaarder.”

De Boerhaavelaan in Ondiep. In deze Utrechtse wvolkswijk zijn veel PVV-stemmers. Foto's Evelyne Jacq Europa, Nederland, Utrecht, 05-10-2010 Utrecht Foto Evelyne Jacq
De Boerhaavelaan in Ondiep. In deze Utrechtse wvolkswijk zijn veel PVV-stemmers. Foto's Evelyne Jacq Europa, Nederland, Utrecht, 05-10-2010 Utrecht Foto Evelyne Jacq

Tevreden met de aanstaande regering zijn ze in de Utrechtse wijk Ondiep niet. Hoewel de enige politicus die ze hier vertrouwen zijn fiat heeft gegeven aan de coalitie van VVD en CDA, overheerst scepsis. „Ik geef het een half jaar”, zegt Gerard Agterberg (63), terwijl hij zijn hond uitlaat op het Boerhaaveplein.

In juni stemde de vervroegd gepensioneerde leidekker, net als 33 procent van de buurt, op de PVV. Geert Wilders heeft vele fans in de volkswijk. De rechtszaak die tegen hem loopt, wordt intensief gevolgd. Maar welke punten hij nu precies voor zijn achterban heeft binnengesleept in het regeer- en gedoogakkoord, is niet voor iedereen duidelijk.

„Het gaat ons een beetje boven de pet”, zegt Pieter Menzo (43). Daarom heeft hij ook geen uitgesproken verwachtingen van wat de nieuwe regering voor hem gaat betekenen. Vroeger stemde hij op de Partij van de Arbeid, later op Pim Fortuyn, en nu op Wilders. „Omdat die tenminste durft te zeggen wat iedereen denkt. Nederland is te soft geworden, de profiteurs moeten worden aangepakt en straffen moeten zwaarder”, zegt Menzo.

Dit betekent niet dat hij het met alles wat Wilders zegt eens is. Hij wil ook niet alle problemen op moslims afschuiven. „Je moet mensen niet over één kam scheren. Mijn Turkse buurman heb ik de sleutel van mijn huis gegeven.”

Op een warme herfstmiddag toont deze wijk haar gemengde karakter. Kinderen van alle kleuren spelen op straat, terwijl stukadoors en marktkooplui hun werkbusjes parkeren. Voor de open voordeuren staan klapstoeltjes, scooters en rollators. Buren kunnen elkaar in de arbeidershuisjes horen lachen en ruziën. Vrijwel overal is door de ramen te zien hoe bewoners voor de televisie zitten te eten. Hun zorgen variëren van de vergoeding voor de insuline voor hun diabetes tot de prijs van benzine en shag.

Verschillende PVV-stemmers foeteren op „de buitenlanders”. Om de voorrang die ze zouden krijgen op huurwoningen, de kinderbijslag die ze exporteren en hun hoge vertegenwoordiging in de criminaliteit. Maar in Ondiep ergeren ze zich net zo goed aan Hollandse buren die te lui zijn om te werken.

Pieter Menzo is al 25 jaar in dienst bij dezelfde baas. Hij monteert imperiaals op de daken van auto’s. Hij windt zich erover op dat het bedrijf worstelt in de crisis, terwijl rijkelui geld verdienen met hun hypotheekrenteaftrek. Hij vindt het teleurstellend om te horen dat de nieuwe regering daarin geen verandering zal brengen.

Els van Otterloo (54), die wegens reuma thuis zit, hecht vooral belang aan meer politie op straat en betere zorg voor ouderen „die na een leven hard werken zomaar worden afgeschreven”. Gelukkig is er eindelijk een coalitie, want het lange formatieproces bevorderde de geloofwaardigheid van de Haagse politiek in haar omgeving niet. Van Otterloo had graag gezien dat Wilders echt kon regeren. „Ik vind hem geen Hitler, hij wil goede dingen voor Nederland. Nu hij er door anderen buiten wordt gehouden, kunnen ze hem ook niet aanpakken.”

Gerard Agterberg vreest dat het CDA Wilders snel laat vallen. „En dan wint Wilders bij de volgende verkiezingen pas helemaal. Al kan hij natuurlijk pas wat veranderen als hij 50 procent van de stemmen heeft.” Zolang dat niet gebeurt, is hij somber over de toekomst.

Menzo ziet een belangrijke rol voor de PVV als gedoogpartner. „Zij kunnen de lijn trekken die in Nederland getrokken moet worden: tot hier en niet verder.” Hij spreekt tegen dat Wilders als ‘gedoger’ wel de lusten en niet de lasten van deze regering zou hebben. „Als het fout gaat, wordt hij ook afgerekend.”