Escapisme in het liefdeshotel

Anna en Domenico in postcoïtale rust in een liefdeshotel Anna en Domenico ontsnappen aan de buitenwereld in een vulgair verlicht liefdeshotel. Scene uit de film Cosavogliodipiù (2010) Foto: Cinemien
Anna en Domenico in postcoïtale rust in een liefdeshotel Anna en Domenico ontsnappen aan de buitenwereld in een vulgair verlicht liefdeshotel. Scene uit de film Cosavogliodipiù (2010) Foto: Cinemien

Cosavogliodipiù. Regie: Silvio Soldini. Met: Alba Rohrwacher, Pierfrancesco Favino, Giuseppe Battiston. In: 8 bioscopen. ***

Ogenschijnlijk heeft Anna het allemaal voor elkaar. Ze heeft een aardige baan met voldoende inkomen. Haar partner Alessio is een goeiige lobbes die met liefde de badkamer verbouwt en boodschappen doet.

Maar schijn bedriegt. De spanning is uit haar relatie. Alessio leest ’s avonds het liefst biografieën in bed en oefent zachte druk op haar uit: is het niet tijd voor een baby? Haar kantoorbaan is toch vooral sleur, hoe prettig het ook is dat ze zo wordt gewaardeerd door baas en collega’s. En in haar familie kan ze eigenlijk alleen goed opschieten met haar tante; met haar moeder en zus die net is bevallen, heeft ze moeizaam contact.

Als de cateraar Domenico haar op een feestje vergeet te serveren, vraagt ze quasiverontwaardigd of ze misschien onzichtbaar is. Ze wil gezien worden, iemand zijn die er toe doet. Als diezelfde knappe kelner weer voor de deur staat, neemt ze het heft in handen en spreekt ze in een opwelling met hem af. Het is het schoorvoetende begin van een stormachtige buitenechtelijke relatie, met wekelijkse bezoekjes aan een liefdeshotel waar je voor vijftig euro vier uur mag blijven.

In het eerste gedeelte van het Italiaanse overspeldrama Cosavogliodipiù schetst regisseur en scenarist Silvio Soldini consequent de gebeurtenissen vanuit het standpunt van Anna, hoe zij zich langzaam verliest in de affaire. Halverwege kiest Soldini ervoor om Domenico te volgen, een getrouwde man met twee kinderen. Op precieze wijze schetst Soldini de moeizame economische omstandigheden van Domenico: hij werkt keihard, maar zit toch altijd krap bij kas. Zijn motivatie om een affaire te beginnen is dan ook veeleer ingegeven door het tijdelijk willen ontsnappen aan deze barre situatie, om voor vier uur in de week, tegen beter weten in, even te vergeten dat het leven niet alleen maar zwaar is.

In de fraai gestileerde, behoorlijk sensuele seksscènes in het vulgair verlichte liefdeshotel verdwijnt voor Anna en Domenico de buitenwereld, bestaat alleen nog het bed. In dat bed ontdekken ze sinds lang vervlogen passie, (her)beleven ze dierlijke lust en ervaren ze de verzengende kracht van gezamenlijke orgasmen, een intense ervaring die voor Domenico, naar eigen zeggen, geheel nieuw is.

In de zwakkere en wat te lang durende tweede helft van de film wisselt Soldini beider perspectief af en komen de consequenties van hun verhouding aan de orde. Dan krijgt de ratio aandacht, maar het is alsof Soldini niet echt in zijn eigen moraal gelooft. Want deze scènes overtuigen veel minder dan die waarin de overweldigende gevoelens van Anna en Domenico centraal staan.