Herkenbare therapie

Duet for one, door De Graaf & Cornelissen. Gezien: 27/9 in Stadsschouwburg, Leiden. Tournee t/m 19/12. Inl. www.ruuddegraaf.nl ***

Er komt een vrouw bij de psychiater. Vroeger was ze violiste, maar door haar MS kan ze niet meer spelen. Duet for one, in 1980 geschreven door Tom Kempinski, laat zien hoe die vrouw tijdens de sessies allengs haar masker van evenwichtigheid laat vallen.

Dat was dramatisch, destijds. Maar intussen zien we op film en tv zo veel therapeutische gesprekken dat we er nauwelijks meer van opkijken. Nu zien we haar bekentenissen allang aankomen. En dat die psychiater opeens moraalridder is, is niet geloofwaardig meer.

In de nieuwe Nederlandse versie speelt Vera Mann niettemin een bewonderenswaardige hoofdrol, in de voetsporen van Josée Ruiter (1982) en Linda van Dyck (1993). Met elke schakeling sleurt ze haar publiek mee naar de volgende stemmingswisseling. Expressief tot in haar gekromde vingertoppen, van badinerend en snerend via wispelturig naar ontredderd, zoekend naar woorden.

Wilbert Gieske is een adequate aangever, maar aan zijn rol valt minder te beleven. Paul van Ewijk heeft hen met zichtbare precisie geregisseerd. Soms krijgt het stuk zelfs, heel even, de sfeer van een grimmige comedy. Maar echt onthutsend is het niet meer te maken.