Gevoelsfilm over zaak Ayaan

De leugen

Regie: Robert Oey. Met: Femke Halsema, Rita Verdonk, Hilbrand Nawijn, Ayaan Hirsi Ali, Britta Böhler.In: 20 bioscopen ***

In de documentaire De leugen van regisseur Robert Oey hangt een kleffe sfeer. De film gaat niet zozeer in op wat er allemaal is gebeurd rond de paspoortaffaire van Ayaan Hirsi Ali, haar vete met partijgenoot Rita Verdonk en de steun uit onverdachte hoek van Femke Halsema van GroenLinks.

De leugen gaat meer over wat de hoofdrolspelers er allemaal bij voelden. Als ‘gevoelsfilm’ is De leugen geslaagd, maar analytisch schiet de film ernstig tekort, ook omdat belangrijke spelers nergens te bekennen zijn.

Waar is de toenmalige politieke leider van de VVD, Gerrit Zalm? En waar is Lousewies van der Laan, die het toenmalige kabinet uiteindelijk naar huis stuurde? De film wekt de indruk dat ze dat deed op aandringen van Halsema, die sowieso uit de film naar voren komt als een politiek meesterbrein. Maar hoe zit het echt?

En hoe relevant is het nu nog om de hele discussie van toen rond het e-mailadres van Hirsi Ali weer op te rakelen? De vorm van De leugen is gedurfd en origineel. Oey maakt een Haagse polderopera van de kwestie. Verdonk, Halsema en Nawijn barstten uit in gezang, op soms moeilijk verstaanbare teksten van dichter Erik Jan Harmens.

Hirsi Ali zelf en haar advocate Britta Böhler voelden daar kennelijk niet voor. Roerend is de anekdote van Rita Verdonk, die vertelt dat haar eigen kinderen op zeker moment liever niet meer met haar wilden worden gezien. ,,Dat was wel even slikken.”

Peter de Bruijn