De Zitting / Hooligans slaan het verkeerde groepje in elkaar

vechtpartijSander, Steve en Melvin zijn inmiddels uit de harde kern van Feyenoord gestapt. Maar op 21 maart 2009 stak hun vechtlust nog de kop op, buiten het stadion. De 23-jarige Barendrechters sloegen, met twee anderen, vier jongens het ziekenhuis in. Woensdag eiste het openbaar ministerie in Rotterdam drie tot zes maanden cel.

Helemaal zonder aanleiding was de vechtpartij niet. Sander had die avond ruzie in het Barendrechtse danscafé ’t Nieuwe Pandje met een groep jongeren. Omdat hij in zijn eentje was, besloot hij zijn vier vrienden te mobiliseren. Met zijn vijven reden ze in een grijze Renault Clio terug naar het café, maar troffen de ruziemakers niet aan. Sander wees daarom maar een ander groepje jongens op straat aan. Van te voren bespraken ze wie wie onder handen zou nemen. “Pak jij die kankerzwarte maar”, riep Steve tegen zijn vriend. Die vriend is er nu niet bij, omdat zijn zaak is afgedaan in het ‘Hoek van Holland’-proces, de berechting van relschoppers die het strandfeest Sunset Grooves in augustus 2009 tot een veldslag maakten.

Geen excuses

Het letsel dat het vijftal de vier slachtoffers heeft toegebracht bestaat uit een gebroken oogkas, een gebroken kaak, een gescheurde lip en andere verwondingen. Eén werd van zijn fiets getrokken en tegen zijn hoofd en buik geschopt. Dankzij tips is het vijftal kort daarna aangehouden. Een slachtoffer bleek een oud-klasgenoot van Sander te zijn. Hij stond zelfs in de vriendenlijst van zijn Hyves-profiel. Sander en Steve hebben vier dagen in voorlopige hechtenis gezeten. Melvin zes, omdat hij het meeste geweld zou hebben gebruikt. Ook stond van hem nog een zaak open uit 2008. Toen zou hij met een ploertendoder een Antilliaan op zijn dijbeen hebben geslagen.

“De wang beweegt niet meer mee met de rest van het gezicht”, leest de rechter voor uit een medisch rapport. Dat is blijvend en komt door littekenweefsel, legt hij uit. Hij wil weten of het drietal dat nu voor hem zit al excuses heeft gemaakt. “Geen gelegenheid voor gehad”, zegt Melvin. “Maar het is al anderhalf jaar geleden”, werpt de rechter tegen. Sander heeft geprobeerd zijn oud-klasgenoot via Hyves te bereiken. “Maar hij had me al verwijderd als vriend.” Steve heeft geen poging gewaagd.

De rechter behandelt eerst Melvins strafblad van zes bladzijden. In 2004 heeft hij voor een geweldsdelict jeugddetentie gehad. Waar had u die ploertendoder vandaan, vraagt de rechter. “Weet ik niet meer”, antwoordt Melvin. “Kom op, dat weet u toch nog wel?” Melvin: “De zwarte markt, meneer.” Hij had het ijzeren slagwapen bij zich gestoken om zijn scooter - “de Mercedes onder de scooters” - te beschermen. Maar hij komt nu pas met het verhaal dat de Antilliaan op zijn voertuig uit was.

Omgaan met groepsdruk

Nu gaat het Melvin voor de wind. Sinds de knokpartij is hij niet meer in aanraking geweest met politie of justitie en de agressieregulatietherapie verliep naar tevredenheid van de reclassering. Bovendien woont hij sinds kort samen met zijn vriendin, verdient hij de kost als zelfstandig steigerbouwer en is hij gestopt met blowen. Hij moet alleen nog de cursus ‘Omgaan met groepsdruk’ volgen.

Ook Steve, een heftruckchauffeur in de Rotterdamse haven, weet sinds het voorval goed uit de problemen te blijven. Zijn strafblad is blanco. Met de harde kern van Feyenoord heeft hij naar eigen zeggen gebroken, maar hij bezoekt nog wel elke wedstrijd. Sander, de Barendrechter die gezien wordt als de aanstichter van de vechtpartij maar ontkent geslagen te hebben, is net als Melvin zelfstandige in de steigerbouw. De rechter toont interesse voor zijn persoonlijke omstandigheden: “Kunt ervan rondkomen? (..) Merkt u iets van de economische crisis? (..) Heeft u schulden? (..) Heeft u een vriendin? (..) Drinken, hoe gaat dat nu? (..) U was redelijk aangeschoten, ervaart u dronkenschap als een probleem? (..) Uw omgeving ook niet? (..) Gebruikt u drugs? (..) Zijn er verder nog dingen die de rechtbank moet weten?”

Sander komt als een hardwerkende, goedwillende burger uit het verhoor. Maar de officier van justitie is minder over hem te spreken. “Hij is degene die alles heeft aangezwengeld.” Het was volgens haar “idioot geweld”, dat Sander - hoewel hij misschien niet zelf geslagen heeft - zwaar aan te rekenen is. Hij heeft Melvin en Steve zomaar op een willekeurig groepje afgestuurd. “Een schandalige toestand. Onbegrijpelijk dat meneer op deze manier zijn vrienden mobiliseert.”

Dacht er niet bij na

De officier richt zich tot het drietal. “Als het over persoonlijke omstandigheden gaat, dan komen er mooie verhalen. Maar bij geen van hen komt het op om excuses aan te bieden. Totaal onschuldigen zijn zonder pardon in elkaar geslagen. Voor hetzelfde geld hadden we weer een stille tocht gehad.” Het openbaar ministerie wil Sander drie maanden, waarvan één voorwaardelijk, achter de tralies hebben. Ook tegen Steve eist ze deze straf. “Hij voerde het uit en dacht er niet bij na.” Melvin komt er slechter vanaf, omdat hij door twee slachtoffers is herkend aan zijn donkere wenkbrauwen in een fotoconfrontatie. Het letsel is hem daarom direct aan te rekenen, meent de officier. Ze eist zes maanden, waarvan twee voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaar. Ook vordert ze 155 euro per slachtoffer; berekend op basis van het eigen risicobedrag dat de mishandelden kwijt waren aan hun zorgverzekering. In haar strafeis neemt ze de mishandeling uit 2008 mee.

Melvins advocaat bestrijdt dat het letsel aan haar cliënt toegerekend kan worden. De opzet van de herkenningstest op het politiebureau vindt ze in strijd met het ‘Handboek fotoconfrontaties’. De afnemer had namelijk niet dezelfde mogen zijn als de verbalisant en de slachtoffers voelden zich mogelijk verplicht iemand aan te wijzen, terwijl ze misschien niet zeker van hun zaak waren. “Ik vind dat Melvin hier niet kan worden opgehangen aan zijn donkere wenkbrauwen.” Ook vindt de advocaat het kwalijk dat het openbaar ministerie deze zaak “anderhalf jaar op de plank heeft laten liggen”. Dat moet volgens haar “verdisconteerd” worden in de strafmaat. Tot slot houdt ze de rechtbank voor dat het momenteel heel goed met Melvin gaat: gebroken met de harde kern van Feyenoord, gestopt met blowen, eigen huis met vriendin, niet meer financieel afhankelijk van zijn moeder en een afgeronde agressieregulatietherapie.

Of de verdachten nog een laatste woord hebben, vraagt de rechter. “Het was een hele stomme actie”, zegt Steve. Melvin: “Ik heb maar één keer geslagen. Maar ik ga zeker excuses aanbieden.” Sander heeft niets meer te zeggen. Op 13 oktober doet de rechtbank uitspraak. Daar wil het drietal liever niet bij aanwezig zijn.

Zij die openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen, zijn strafbaar op grond van artikel 141 wetboek van strafrecht.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding. Geen pseudoniemen, niet alleen achternamen.