Bless you: Amerika niest dit jaar alleen

De Duitse consument heeft de wereld de afgelopen drie jaar nog niet zo rooskleurig ingezien als nu, Italianen zijn optimistisch en de Franse burger geeft zijn geld weer uit. De landen van de eurozone, met Duitsland voorop, lijken zich niets aan te trekken van de sombere stemming over de economie in de Verenigde Staten. Daar is president Obama’s beloofde ‘zomer van herstel’ voorbij en wacht waarschijnlijk een half jaar van tegenvallende groei.

Volgens zakenbank Goldman Sachs zal de rest van de wereld daar minder last van hebben dan vroeger het geval zou zijn geweest. De VS niezen dan wel, maar de rest van de wereld lijkt maar niet verkouden te worden.

Dat komt volgens de onderzoekers omdat veel Amerikaanse problemen op dit moment uniek zijn. De instorting van de huizenmarkt heeft dan wel een echo in het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Ierland, maar gaat aan de grote landen van de eurozone goeddeels voorbij. Dat geldt ook voor de voorraadvorming. Dat effect, waarbij de industrie na een recessie ingeteerd heeft op haar voorraden en de productie extra verhoogt om ze weer aan te vullen, was eind vorig jaar bijna twee keer zo groot in de VS als in andere industrielanden.

Dat geeft een flinke impuls aan de economische groei, maar als die is uitgewerkt en de voorraden weer op peil zijn, dan volgt een conjuncturele kater als de productie weer wordt ingetoomd. Die kater is in de VS groter dan in andere landen.

Dan is er de aanvankelijke begrotingsimpuls om de economie tijdens de recessie te stimuleren, die vervolgens moet worden wegbezuinigd. Ook de impuls was groter in de VS, en de noodzaak tot bezuinigen nu dus ook.

Nu zijn er natuurlijk transmissiekanalen die een Amerikaanse groeivertraging naar de rest van de wereld transporteren. Maar ook die vallen volgens Goldman Sachs mee. De export naar de VS zal wat tegenvallen, maar dat is hooguit goed voor 0,2 procentpunt aan economische groei in Amerika’s handelspartners. En de overbrenging via stress in de financiële sector is er nauwelijks. Iedereen voert al min of meer hetzelfde beleid.

‘Ontkoppeling’ is dus het devies, al kunnen er wel gemeenschappelijke schokken optreden, zoals een prijsstijging van grondstoffen, waar iederéén last van heeft en die een schijnverband tussen landen suggereren.

Of dit allemaal inderdaad zo is, wordt pas later dit jaar duidelijk. Maar het verklaart wel hoe de Duitse economie het in weerwil van de communis opinio op Wall Street en in de City het zo goed blijft doen. Goed voor Nederland. Want als Duitsland zijn neus snuit, kunnen wij ook weer vrij ademen.

Maarten Schinkel