Blacc te voorzichtig

Aloe Blacc Gezien 29/9 Paradiso, Amsterdam. Herh. 30/9 Rotown, Rotterdam ***

Hij heeft de voldragen, licht hese soulstem, de soepele dansbewegingen, de stijlvolle kleding, het gevoel voor show en hij heeft met het losjes swingende I need a dollar ook de hit. Alles aan Aloe Blacc lijkt klaar voor het sterrendom. Toch kwam het er gisteren in Paradiso niet helemaal uit.

De net verschenen cd Good Things is een prachtige soulplaat, die reden geeft om te denken dat Blacc meer in zich heeft dan een vrolijke single. Anders dan het merendeel van het leger aan nu-soulzangers beschikt Blacc (van 1979) over een aantal sterke liedjes, met melodieën die je bijblijven.

Maar het optreden was een bleke afspiegeling van het volle, puntige geluid van Good Things, en dat lag aan de veelal mat en voorzichtige spelende vijfmansband. Er leek vooral geoefend op strakke overgangen, waarbij Blacc met zwiepende armgebaren zijn band een halt toeriep. Maar het ontbrak aan diepte in het spel.

Rijk gearrangeerde nummers als Life So Hard en Take Me Back bleven live wel overeind, omdat de gitarist de ruimte kreeg voor uitbundig funky spel. Veel vaker leek de band in te houden om Blaccs lenige stem te laten gloriëren. De zanger zelf is een charmante podiumpersoonlijkheid, die het publiek met gemak zijn wil oplegt.

Ook liedjes van anderen zet hij naar zijn hand. Zoals Billy Jean van Michael Jackson, gebracht als een naar een climax toegroeiende ballad. Het was niet voldoende voor een geheel bevredigend concert.