Nare beesten eigenlijk, uilen

Legende van Ga’Hoole Regie: Zack Snyder. In: 137 bioscopen. **

Legende van Ga’Hoole van regisseur Zack Snyder en gemaakt door animatiestudio Animal Logic, die ook verantwoordelijk was voor Happy Feet, zet weer een nieuwe stap vooruit op het gebied van digitale animatie. De film is oogverblindend en de uilen die in talloze soorten de hoofdrol spelen, zijn akelig levensecht. Elk haartje van hun verentooi waait precies goed mee met de wind. De stijl van de film is bovendien niet zo klinisch als de soms steriele stijl van marktleider Pixar. De film wordt zowel in 3D als ouderwets ‘plat’ uitgebracht, en het is opmerkelijk hoe weinig de beelden aan kracht verliezen in de ‘gewone’ bioscoopversie. Dat zegt veel over de kwaliteit van het tekenwerk.

Toch is Legende van Ga’Hoole, naar een jeugdboekenreeks van Kathryn Lasky, bepaald geen prettige film, misschien juist omdat de film visueel zo goed is geslaagd. Twee jonge uiltjes, Soren en Kludd, vallen uit hun nest en in handen van de semifascistische uilenkolonie van de Volmaakte Strijders. Een van uiltjes kiest hun kant, de andere gaat op zoek naar Bewaarders; ook een soort semifascistische sekte, maar met een iets betere inborst. Ondertussen worden de beestjes voortdurend afgesnauwd, monddood gemaakt, en op hun kop gezeten. Zelden breekt er een streepje zonlicht door in hun duistere wereld. De film is bij vlagen ook extreem gewelddadig. Legende van Ga’Hoole krijgt het leeftijdsadvies 6+ mee, maar is beslist niet geschikt voor kinderen jonger dan een jaar of 10. Schitterende beelden, nare film.