Emotionele uitbarsting

Serie Meesterpianisten: Jonathan Biss. Gehoord: 26/9 Concertgebouw, Amsterdam. Herhaling 3/10 Nijmegen,15/10 Rotterdam. ***

Volgens de Amerikaanse pianist Jonathan Biss (1980) is de muziek van Beethoven fysiek en mentaal zo dwingend van karakter is dat het „lastig is om nog een hoekje voor jezelf vrij te houden wanneer je zijn muziek speelt.” Maar in het Concertgebouw van Amsterdam nam hij veel meer ruimte voor zichzelf dan dat hoekje.

De geëxalteerde manier waarop hij Beethovens Sonate nr. 5 in c, op. 10 nr. 1 uiteenreet werkte contraproductief. Visie en consistentie ontbraken, zodat zijn interpretatie deed denken aan de emotionele uitbarstingen van een getalenteerde puber die van alles voelt maar dat nog niet in heldere taal kan verwoorden. Ook in Beethovens Sonate nr. 30 in Es, op. 109 maakte Biss zich schuldig aan effectbejag, waardoor het stuk uiteenviel in zoetgevooisde lyriek en lompe pathetiek.

Beethovens 6 Bagatellen op. 12 klonken echter wél overtuigend. Mogelijk door de overzichtelijke vorm van deze korte stukken overzag Biss opeens wél de overkoepelende strekking, waardoor alles op zijn plaats viel en elke Bagatel zijn unieke kleur en karakter meekreeg.

In Beethovens Sonata Appassionata liet Biss de harmonieën exploderen en de melodieën gloeien, om in zijn serene toegift met Mozarts Andante ‘facile’, KV 545 terug te keren naar de stilte, de bron waaruit alle muziek ontstaat.