De leerling

Mohammed is oké. Dat zie je zo. Zoals hij daar zit met zijn zachtmoedige oogopslag en zijn Ajaxshirt op de kamer van de chef. Mohammed is 23 en werkt sinds kort bij Donker Groenvoorziening in Osdorp. En z’n chef Enrico Schreuders, een stevige man met blond haar en een blozend gezicht, is tevreden over hem. Mohammed komt op tijd en toont initiatief, zegt hij.

Dat klinkt niet bijzonder, maar dat is het wel. Mohammed is niet het type werknemer waar werkgevers op zitten te wachten. Mohammed heeft alleen een vmbo-diploma, geen brevet voor de arbeidsmarkt. En hij had nog niet eerder een serieuze baan. En hij heeft een strafblad. Hij wil liever niet vertellen wat hij heeft gedaan, maar hij heeft zeven maanden vastgezeten. Dus heel lekker was het niet. Daardoor heeft hij geen verklaring van goed gedrag. En dan kom je doorgaans niet aan het werk.

Of er moet iets voor je worden geregeld. En dat doet uitzendbureau MoMoney in Slotervaart, onderdeel van Tempo-Team. MoMoney bemiddelt voor jongeren als Mohammed, die hun opleiding niet afmaakten. Of een strafblad hebben. En vaak veel schulden. Zelf zeggen ze graag dat ze zich inzetten voor jongeren met een krasje. Sinds oktober vorig jaar meldden 140 jongeren zich aan, 31 hebben nu een baan.

Mohammed legt uit waarom hij na het vmbo geen opleiding volgde. Dat zat zo: zijn vader dronk. Zo veel dat hij vervolgens Mohammeds moeder sloeg. Zo hard dat ze met haar vijf kinderen het huis uit vluchtte. Drie keer woonden ze tijdelijk in een blijf-van-mijn-lijfhuis. Kort gezegd was dat ongunstig voor de schoolloopbaan van haar zoon. En toen kreeg hij ook nog eens de verkeerde vrienden.

Zelf vond hij na de gevangenis al: nee, dit is het niet. Maar het zetje om iets van zijn leven te maken kwam van zijn vriendin. Zij zei dat ze weg zou gaan als hij niet zou stoppen met die ellende. En zijn vriendin kwijtraken is wel het laatste dat Mohammed wil.

Schreuders hoort het allemaal ook voor het eerst. Hij rekent de mensen die hij via MoMoney binnenkrijgt niet af op hun verleden maar op het werk dat ze afleveren. Als ze goed werken, is hij blij. Donker komt lastig aan personeel. Marokkaanse Nederlanders melden zich al bijna helemaal niet. Ze werken niet graag in een vak waar hun handen vies worden, zegt Mohammed. Ze doen liever iets administratiefs of zo. Hij vindt het werk afwisselend. „Ik ben niet alleen aan het schoffelen. Ik doe van alles, zelfs stratenmaken.”

Hij ziet zijn vrienden nog wel eens hangen op het pleintje. Misschien vinden ze Mohammed een sukkel. Maar het kan hem niet schelen. Eigenlijk vindt hij hen nu sukkels. Hij kan in het weekend tenminste zijn eigen cola betalen.

Mohammed heeft een droom. Hij wil een vast contract en dan een huisje kopen. In Slotervaart? Nee, in Hoofddorp. „Dat is lekker dichtbij maar veel rustiger.”