Expertdiscussie

Stop met het propageren van gratis kinderopvang

Sinds de tweede feministische golf wordt er door diverse politieke partijen geijverd voor gratis of gesubsidieerde kinderopvang. De traditionele rolverdeling zou een belemmering vormen voor de emancipatie van vrouwen. Bijna alle politieke partijen stimuleren moeders om aan het werk te gaan.

Dit lijkt geëmancipeerd, maar is het niet. Immers, juist keuzevrijheid is een heel belangrijke overweging bij emancipatievraagstukken. Van de stimulansen om te gaan werken, gaat een signaal uit dat een moeder die thuis blijft om voor haar jonge kinderen te zorgen wel een heel ongeëmancipeerde vrouw moet zijn. De stelling dat alle vrouwen aan de slag zouden moeten, getuigt echter niet van emancipatie, maar van doorgeslagen gelijkheidsdenken en betutteling. Moeders kunnen immers prima zelf beslissen hoe ze de balans tussen werk en privé willen vinden.

Ouders kiezen niet voor niets voor een rolverdeling waarbij één ouder thuis blijft, terwijl de andere de kost verdient. Een veel gehoorde reden is de overtuiging dat een liefdevolle en persoonlijke opvoeding beter is dan een professionele en uitbestede. Juist in een verharde samenleving hoort het gezin als hoeksteen zo niet gestimuleerd, dan in ieder geval niet ontmoedigd te worden.

Laten we stoppen met die subsidieregelingen en de rolverdeling terugbrengen van het Binnenhof naar de gezinnen – en uiteraard kan aan de keukentafel dan ook afgesproken worden dat Ingrid voor het geld zorgt, terwijl Henk thuisblijfvader is.

Dimitri van Tienhoven

Student rechten en politicologie aan de Universiteit Leiden.

Verzekeraar mag pensioen niet korten

Nu het reëel wordt dat een aantal pensioenfondsen pensioenen gaat verlagen, worden niet alleen de gepensioneerden getroffen, maar ook de werkenden die nu nog voor hun pensioen sparen.

Niet alle bedrijven in Nederland vallen echter onder de wettelijke verplichtstelling om het pensioen van werknemers onder te brengen bij een pensioenfonds. Een – overigens veel kleiner – deel van de werknemers (0,8 miljoen) bouwt rechtstreeks pensioen op bij een private verzekeraar.

Voor hen is de situatie heel anders. Een verzekeraar kan niet genoodzaakt worden om aanspraken en uitkeringen te korten, ook al heeft de verzekeraar eveneens last van de aanhoudende lage rentestand en minder florissante beleggingsrendementen. Een verzekerde pensioenregeling heeft veelal het karakter van een uitkeringsovereenkomst. Een verzekeraar heeft hierbij een nominale garantie afgegeven voor een pensioenkapitaal op de einddatum van het contract. Dit betekent dat het verlagen van pensioenrechten en ingegane pensioenuitkeringen niet mogelijk is.

De tijd dat de pensioenopbouw doorgaans 70 procent van het laatstverdiende salaris bedroeg, is tot het verleden gaan behoren. Werknemers zullen steeds meer zelf een aanvullende pensioenvoorziening moeten treffen om zeker te zijn van een adequaat pensioen. Een verzekeraar is dan ook een denkbaar alternatief.

Hans de Bruijn

Bestuurslid van adviesbureau Adfiz en voorzitter van de cluster pensioenen.

Dit zijn delen uit expertdiscussies, te lezen via nrc.nl/expert.