Column

Oppasgrootouderscontroleursoverleg

Nederland 2010. Grootouders passen op hun kleinkinderen omdat de ouders hard moeten werken om hun vinexhypotheekje bij elkaar te schrapen. De ouders hebben geen geld om een oppas te betalen, maar gelukkig kent de Nederlandse overheid een regeling. De grootouders krijgen zogenaamde oppassubsidie. Maar daar zitten natuurlijk wel weer wat voorwaarden aan vast. Zo mogen opa en oma niet meer roken. Alleen als de kleinkinderen op bezoek zijn? Nee, de grootouders mogen helemaal niet meer paffen in hun pandje. Het grootouderlijk huis moet volledig rookvrij zijn. En ze moeten een cursus EHBO hebben gedaan plus de Nederlandse taal beheersen. Vooral dat laatste vind ik geestig. Ik zie een doorwrochte Limburger of een gietijzeren Tukker, die door zijn dialect alleen in zijn eigen doodlopende straatje te verstaan is, opeens algemeen beschaafd Nederlands spreken omdat hij anders zijn oppassubsidie misloopt. Opa en oma in de schoolbanken omdat er af en toe een snotterend mormel van een jaar of drie door het huis doolt. Hun eigen kleinkind nog wel. Grootouders gingen vroeger juichen als de kinderen belden met de vraag of hun grut een dag of wat mocht komen logeren, maar nu is er ook nog eens een financiële regeling voor. Een uurloon. Er zal vast ook een formulier zijn om de circuskaartjes en de toegangsbewijzen voor de Efteling te declareren. En de reiskosten heen en terug naar het pretpark. En opa wil van de suikerspinnenboer op de kermis voortaan een bonnetje, omdat het bedrijfskosten zijn. Hoe lang duurt het nog voor we de eerste met bonnetjes sjoemelende oppasopa arresteren? Misschien kan opa zijn tuin ook opvoeren als onderwijsproject omdat hij er met zijn kleindochter regelmatig madeliefjes plukt. Waarom krijg ik zo de slappe lach van dit gegeven? Omdat het door een commissie bedacht is en politici er ooit serieus over hebben vergaderd? Omdat er inmiddels oppasgrootouderscontroleurs in het leven zijn geroepen? Regenjassen, die zomaar onaangekondigd de grootouderlijke woning kunnen binnenvallen om te ruiken of er geen tabaksgeur hangt, er een schoon stukje zeep bij het fonteintje in de wc ligt en of opa en oma geen dialect met de koter spreken. Als ze op bepaalde punten in gebreke blijven, krijgen ze een waarschuwing, maar ze weten dat ze hun subsidie kwijt kunnen raken. Ik weet niet waarom ik zo hard moet lachen. Of ik weet het eigenlijk wel. Omdat we gewoon een zielig kneuzenland geworden zijn. Het meest natuurlijke, meest normale, dat je als trotse grootouders een dag of wat op je kleinkinderen past, is door de politiek geregeld en er staat een bedrag tegenover. Er is een bureau dat dat regelt, inspecteurs die toezien op de kwaliteit van het oppassen, managers aan wie die inspecteurs verantwoording moeten afleggen, accountants die alles doorrekenen en interim-managers die er zo nu en dan de bezem door halen omdat het proces is vastgelopen. Hoop ook dat er een psychologische dienst is die de oppasgrootouders, die er een beetje doorheen zitten, weer vlot kan trekken. Vrees dat opa en oma ook af en toe een functioneringsgesprek hebben. En dat ze zelf ook regelmatig rapporteren richting een pedagoog of andere deskundige. Wat doen we eigenlijk met de oude speelgoedautootjes en barbies waar de ouders van de kleinkinderen zelf nog mee gespeeld hebben? Kunnen opa en oma dit speelgoed alsnog op de balans zetten? Is het sowieso niet handig als opa en oma een bv oprichten? Of zijn het gewoon zzp’ers? Neemt de peuter een lunchpakket mee naar de grootouders of krijgen opa en oma een kleine vergoeding voor het verstrekte bordje pap? Zijn er eigenlijk eetregels? Is er een verwenprotocol? Dat oma niet te vaak een snoepje uitdeelt!

Zijn wij nou het enige Europese land dat zo debiel doorgeschoten is? Subsidie voor opa en oma om op hun kleinkinderen te passen. Mits ze een cursus hebben gedaan! Dit is ooit bewust door ons parlement besproken. Of zaten ze toen massaal te twitteren? Ik lach en smeek God om een stevige tsunami. Ons land is er aan toe!