In zombiefilm 'Resident Evil' overheersen de clichés

Resident Evil: Afterlife 3D

Regie: Paul W.S. Anderson. Met: Milla Jovovich, Ali Larter, Kim Coates, Shawn Roberts, Wentworth Miller. In: 51 bioscopen. **

De boosaardige directeur van Umbrella Corporation heeft een donkere zonnebril. Zijn dictie lijkt als twee druppels water op die van schurk Agent Smith uit The Matrix. Laten we dus ook maar de ‘bullet time’-effecten uit die film overnemen, moet de gedachte zijn geweest: driemaal is scheepsrecht.

Dus is in vrijwel alle actiescènes extreme slowmotion te zien, met in de finale zelfs kogels die ultratraag vlak naast een gezicht worden afgevuurd, ook al direct uit The Matrix gekopieerd. Het enige verschil is dat het dit keer in 3D is. De makers vinden 3D zo mooi dat ze één scène zelfs helemaal stilzetten, zodat je je kunt vergapen aan alle, in drie dimensies rondvliegende details.

Resident Evil: Afterlife is de vierde aflevering van de reeks op een computergame gebaseerde zombiefilms die in 2002 van start ging. Paul W.S. Anderson, regisseur van de eerste film, staat opnieuw aan het roer. Anderson, die ook het scenario schreef, kijkt niet op een cliché meer of minder. Verrassender is het dat de sf-actiefilm halverwege vrijwel stilligt. Dan is heldin Alice (Milla Jovovich) aangekomen in een door zombies belaagde gevangenis in Los Angeles en moeten er omstandig allerlei personages worden geïntroduceerd, zodat actiescènes wel heel lang op zich laten wachten.

Omdat dezelfde 3D-camera’s zijn gebruikt als bij James Camerons Avatar is de dieptewerking overtuigend, maar de 3D-effecten zelf zijn ouderwets. Kogels, messen en ander vervaarlijk wapentuig komen recht op je af. Bukken!