Uitstoot van broeikasgassen bevorderen

In een uiterst sombere column over de onderhandelingen voor een nieuw klimaatakkoord – waarin hij ondermeer wijst op de meest recente temperatuurdata van het NOAA voor 2010 – schrijft George Monbiot deze week over een rapport van Sandbag. Deze Britse milieuorganisatie houdt al een tijdje zorgvuldig het succes en vooral het falen van het Europese

Afwijkingen van de gemiddelde temperatuur in 2010 (NOAA)Afwijkingen van de gemiddelde temperatuur in 2010 (NOAA)

In een uiterst sombere column over de onderhandelingen voor een nieuw klimaatakkoord – waarin hij ondermeer wijst op de meest recente temperatuurdata van het NOAA voor 2010 – schrijft George Monbiot deze week over een rapport van Sandbag. Deze Britse milieuorganisatie houdt al een tijdje zorgvuldig het succes en vooral het falen van het Europese emissiehandelssysteem bij.

Het is een degelijk rapport met pijnlijke conclusies. De belangrijkste is misschien wel dat de economische crisis weliswaar goed is geweest voor een (tijdelijke) daling van de uitstoot van broeikasgassen, maar niet voor het mechanisme dat Europa gebruikt om emissies terug te dringen.

Dat komt doordat de uitstoot zonder handel in emissierechten is gedaald tot ver onder het plafond dat eerder was vastgesteld. De prikkel om via technologische vernieuwing de uitstoot per eenheid van de productie te laten dalen is verdwenen. Erger nog, bedrijven blijven met massa’s emissierechten zitten. In de komende jaren zullen die de emissiemarkt verstoren.

Als de politiek niet heel snel maatregelen neemt, zal het nog jaren goedkoper zijn om emissierechten bij te kopen dan om serieuze maatregelen te nemen om de uitstoot terug te dringen. Damien Morris and Bryony Worthington, de auteurs van het Sandbag-rapport, schrijven:

With emissions now below the level of the cap, the cap has become a trap – guaranteeing high level of emissions into the future rather than working to deliver reductions. There is currently no structural design feature that allows for a considered reaction to these circumstances and this is a major failing. The environmental integrity of the scheme is now reliant on political decisions to increase future targets provisionally set for it in 2008.

Monbiot komt op grond van het rapport tot de conclusie dat het wel zo’n beetje voorbij is met het streven naar een internationaal klimaatbeleid (wat voor James Delingpole aanleiding is voor een zie-je-wel column in The Daily Telegraph). Maar Monbiot heeft natuurlijk gelijk als hij zegt dat klimaatonderhandelingen voorlopig niets zullen opleveren. Politici hebben er geen tijd voor, die zijn ze vooral bezig om de economie uit het slop te halen. Hoe? Door meer te produceren, door consumptie te stimuleren. Door, kortom, de uitstoot van broeikasgassen te bevorderen.