Kort nieuws Wetenschap

Vaginale gel werkt toch niet tegen aidsbesmetting

Door onze redactie wetenschap

rotterdam, 21 sept. Een vaginale gel beschermt vrouwen niet tegen besmetting met aids. Dat concluderen de onderzoekers die zo’n gel (PRO 2000) uitprobeerden bij ruim 9.300 seksueel actieve vrouwen in Zuid-Afrika, Tanzania, Oeganda en Zambia. Of ze nu de actieve gel of een placebogel gebruikten, na een jaar waren ongeveer 45 op iedere 1.000 vrouwen met hiv besmet geraakt. Het onderzoeksverslag is gisteren gepubliceerd door het Britse medisch-wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. Uit de conclusies blijkt dat de vaginale gel als hiv-beschermer kansloos is. Er zijn vier goede onderzoeken geweest naar vier verschillende middelen en acht slecht opgezette onderzoeken. Uit maar één van die goede studies blijkt dat een vaginale gel enigszins tegen hiv kan beschermen. De resultaten van dat onderzoek werden afgelopen zomer juichend ontvangen, maar in vervolgonderzoeken met dat middel zijn dus geen duidelijke resultaten vastgesteld.

Rectificaties / gerectificeerd

Correcties & aanvullingen

Het bericht Vaginale gel werkt toch niet tegen aidsbesmetting (21 september, pagina 8) eindigt met: „in vervolgonderzoeken met dat middel zijn dus geen duidelijke resultaten vastgesteld”. Die vervolgonderzoeken gebeuren echter met een ander virusdodend middel dan waarover deze week teleurstellende resultaten werden gerapporteerd. Die onderzoeken zijn bovendien nog niet afgerond. Het werkzame middel wordt vooral in de vorm van een preventieve pil onderzocht en niet als vaginale gel.

Behandeling met pil botbreuk faalt

Door onze redactie wetenschap

rotterdam, 21 sept. De helft van de mensen die van hun dokter pillen tegen botontkalking krijgen voorgeschreven, stopt binnen een jaar met het slikken ervan. Van de ‘stoppers’ begint maar net iets meer dan 20 procent binnen anderhalf jaar opnieuw. Medicijnen tegen osteoporose beschermen echter alleen tegen botbreuken als ze jarenlang worden geslikt. Ze verlagen het risico op botbreuken met 20 tot 50 procent. Dit betekent dat de bescherming van mensen met een hoog risico op botbreuken faalt, concluderen Nederlandse onderzoekers in een vorige week online gepubliceerd artikel in Osteoporosis International. De onderzoekers speculeren dat de Nederlandse richtlijn voor osteoporosebehandeling mede schuldig is aan de lage therapietrouw. De richtlijn ontraadt herhaling van de botdichtheidsmeting en geeft geen aanwijzingen voor controle-onderzoeken.

Tijgers in Himalaya op 4.100 meter

Door onze redactie wetenschap

Rotterdam, 21 sept. Filmmakers van de BBC hebben tijgers gefilmd in de Himalaya. De dieren leven in Bhutan op een hoogte van 4.100 meter, veel hoger dan tijgers elders in de wereld. De tijgers zijn gefilmd met zogeheten cameravallen die automatisch gaan filmen als er een dier passeert. Waar de tijgers precies zijn gefilmd wordt niet bekendgemaakt, uit vrees voor stropers. Natuurbeschermers hopen dat het gebergte in Bhutan een corridor vormt of kan gaan vormen tussen leefgebieden van de tijger in Nepal en het noorden van India, en Myanmar. Maar vorige week meldden natuurbeschermers in PLoS Biology juist dat de bescherming van kleine tijgerrijke gebieden op korte termijn veel belangrijker is dan bescherming van zulke corridors.

Geur van ovulatie maakt man macho

Door onze redactie wetenschap

Rotterdam, 21 sept. Jonge mannen ruiken (waarschijnlijk onbewust) wanneer een vrouw in haar vruchtbare periode is en gaan zich daar dan naar gedragen. Ze denken sneller aan seks, imiteren vaker de houding van de vrouw tegenover hen en nemen meer risico’s in een kaartspelletje (ze denken vermoedelijk dat vrouwen dat stoer vinden). Dat blijkt uit onderzoek van psychologen uit Florida, die enkele tientallen mannelijke studenten aan een T-shirt lieten ruiken waarin een vrouwelijke student – al dan niet in haar vruchtbare periode – drie nachten geslapen had. Het onderzoek verschijnt binnenkort in Journal of Personality and Social Psychology.

Reuzenvogel

Door onze redactie wetenschap

Rotterdam, 21 sept. Een uitgestorven zeevogel die 5 tot 10 miljoen jaar geleden leefde in het noorden van Chili had pseudotanden in zijn bek en een spanwijdte van 5,20 meter. De grootste spanwijdte van moderne vogels ligt rond 3,5 meter (albatros). De Duitse paleontoloog Gerald Mayr beschrijft het fossiel van deze vogel, Pelagornis chilensis, in het Journal of Vertebrate Paleontology. Mayr denkt dat Pelagornis de op tanden lijkende puntjes in zijn bek gebruikte om glibberige vissen te vangen. Het fossiel is voor 70 procent compleet. Er zijn publicaties over vogels met een grotere spanwijdte dan Pelagornis, maar deze schattingen zijn volgens Mayr minder betrouwbaar.